Conclusie A-G Keulen 12 maart 2019, ECLI:NL:PHR:2019:448

Diefstallen (art. 310 Sr) en vernieling (art. 350.1 Sr). Veroordeling uit 2004. 1. Overschrijding redelijke termijn bij betekening verstekarrest; 2. verjaring. Ad 1. HR herhaalt ECLI:NL:HR:2008:BD2578 t.a.v. overschrijding van de redelijke termijn doordat het OM bij de ex art. 366 Sv voorgeschreven betekening van een verstekmededeling niet de nodige voortvarendheid heeft betracht. Middel klaagt terecht dat niet blijkt dat binnen een jaar na ’s Hofs uitspraak op de voorgeschreven wijze een verstekmededeling is betekend en dat het OM tenminste eenmaal per jaar heeft getracht de verstekmededeling alsnog te betekenen. HR vermindert opgelegde gevangenisstraf van zes weken in verband hiermee met twee weken. Ad 2. De tlgd. vernieling is strafbaar gesteld als misdrijf waarop een gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie is gesteld. Dit feit is volgens de tll. begaan op of omstreeks 28 februari 2002. O.g.v. art. 70.1.2 jo. 72.2 Sr beloopt de verjaringstermijn i.c. ten hoogste twee maal zes jaren. Wat betreft dit feit is derhalve het recht tot strafvordering wegens verjaring vervallen. HR vernietigt bestreden uitspraak in zoverre, verklaart de OvJ te dier zake alsnog n-o en vermindert om doelmatigheidsredenen de opgelegde gevangenisstraf van zes weken in verband met de verjaring met één week. CAG: nader over de vraag of HR zelf i.c. de resterende straf kan bepalen.

De uitspraak op rechtspraak.nl