Art. 33 Verordening (EU) 2024/1620, Beslechten van meningsverschillen tussen financiële toezichthouders in grensoverschrijdende situaties
1. De autoriteit kan financiële toezichthouders helpen overeenstemming te bereiken volgens de procedure van de leden 3, 4 en 5 van dit artikel op verzoek van een of meerdere financiële toezichthouders op grond van artikel 46, 47, 49 of 54 van Richtlijn (EU) 2024/1640 of in andere gevallen wanneer een financiële toezichthouder het niet eens is met de procedure of inhoud van een maatregel, voorgestelde maatregel of inactiviteit van een andere financiële toezichthouder voor zover dat gevolgen heeft voor zijn eigen toezichttaken en -verantwoordelijkheden ten aanzien van een specifieke niet-geselecteerde meldingsplichtige entiteit of meerdere niet-geselecteerde meldingsplichtige entiteiten.
2. In andere gevallen dan die welke onder de artikelen 46, 47, 49 en 54 van Richtlijn (EU) 2024/1640 vallen, verzoekt een financiële toezichthouder de autoriteit zonder onnodige vertraging om bijstand wanneer op grond van een bepaling van het Unierecht vereist is dat die financiële toezichthouder met een andere financiële toezichthouder een overeenkomst, regeling of andere vorm van bestaande of geformaliseerde samenwerking met betrekking tot het toezicht op specifieke niet-geselecteerde meldingsplichtige entiteiten tot stand brengt, en een van de volgende situaties zich voordoet:
a) de overeenkomst is bereikt, maar wordt door een van de partijen niet daadwerkelijk toegepast of nageleefd;
b) een financiële toezichthouder concludeert op basis van objectieve redenen dat er een meningsverschil bestaat;
c) er zijn twee maanden verstreken sinds de datum waarop een financiële toezichthouder een verzoek van een andere financiële toezichthouder heeft ontvangen om een bepaalde maatregel te nemen teneinde aan de in artikel 1, lid 2, van deze verordening bedoelde wetgevingshandelingen te voldoen, en de aangezochte toezichthouder heeft geen besluit genomen waarmee aan dat verzoek wordt voldaan.
3. De raad van bestuur beoordeelt elk in de leden 1 en 2 bedoeld verzoek en deelt de betrokken partijen mee of het dat verzoek gerechtvaardigd acht en voornemens is er overeenkomstig dit artikel gevolg aan te geven.
4. De autoriteit stelt een termijn vast voor bemiddeling tussen de financiële toezichthouders, rekening houdend met desbetreffende termijnen die in het Unierecht worden bepaald en met de complexiteit en urgentie van de zaak. Tijdens de bemiddelingsfase treedt de autoriteit op als bemiddelaar. Indien nodig of indien het Unierecht daarin voorziet, brengt zij advies uit over de wijze waarop het meningsverschil kan worden bijgelegd.
5. Wanneer de financiële toezichthouders er niet in geslaagd zijn tijdens de in lid 4 bedoelde bemiddelingsfase tot overeenstemming te komen, of wanneer zij het advies van de autoriteit niet volgen, kan de autoriteit verlangen dat die toezichthouders specifieke maatregelen nemen of van het nemen van bepaalde maatregelen afzien om de zaak te regelen en om te waarborgen dat het Unierecht wordt nageleefd. Het besluit van de autoriteit is bindend voor de financiële toezichthouders. In het besluit van de autoriteit kan van financiële toezichthouders worden verlangd dat zij een door hen vastgesteld besluit herroepen of wijzigen of dat zij gebruikmaken van hun bevoegdheden uit hoofde van het toepasselijke Unierecht.
6. De autoriteit stelt de financiële toezichthouders in kennis van het feit dat de procedures uit hoofde van de leden 4 en 5 zijn afgerond, samen met, in voorkomend geval, haar uit hoofde van lid 5 genomen besluit.
7. Maatregelen van de financiële toezichthouders met betrekking tot feiten die onder een besluit op grond van lid 5 vallen, zijn verenigbaar met een dergelijk besluit.
8. De voorzitter van de autoriteit vermeldt in het in artikel 84 bedoelde verslag de aard en het type van de meningsverschillen tussen financiële toezichthouders, de bereikte overeenkomsten en de besluiten die genomen zijn om die meningsverschillen bij te leggen.