Art. 36 Verordening (EU) nr. 702/2014, Steun voor het opvangen van nadelen in verband met Natura 2000-bosgebieden
1. Steun voor het opvangen van nadelen in verband met Natura 2000-bosgebieden als omschreven in artikel 3 van Richtlijn 92/43/EEG en artikel 3 van Richtlijn 2009/147/EG, die wordt toegekend aan particuliere bosbezitters en verenigingen daarvan, is verenigbaar met de interne markt in de zin van artikel 107, lid 3, onder (c), van het Verdrag en vrijgesteld van de aanmeldingsverplichting van artikel 108, lid 3, van het Verdrag als hij voldoet aan de voorwaarden die zijn vastgesteld in de leden 2 tot en met 6 van dit artikel en in hoofdstuk I.
2. De steun:
a) wordt in het kader van een plattelandsontwikkelingsprogramma overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1305/2013 en de krachtens die verordening door de Commissie vastgestelde gedelegeerde en uitvoeringshandelingen toegekend:
i) als steun die uit het Elfpo wordt gecofinancierd, of
ii) als aanvullende nationale financiering bij de onder (i) genoemde steun,
en
b) is identiek aan de onderliggende maatregel voor plattelandsontwikkeling in het onder (a) bedoelde plattelandsontwikkelingsprogramma.
3. In de rechtsgrondslag van de steun wordt vermeld dat de steun niet mag worden ingevoerd voordat de Commissie het betrokken plattelandsontwikkelingsprogramma heeft goedgekeurd.
4. De steun wordt jaarlijks per hectare bos toegekend om de begunstigden te vergoeden voor de extra kosten die zij maken en de inkomsten die zij derven als gevolg van de nadelen die zij in de in lid 5 van dit artikel genoemde bosgebieden ondervinden door de uitvoering van de Richtlijnen 92/43/EEG en 2009/147/EG.
5. De volgende bosgebieden komen voor steun in aanmerking:
a) Natura 2000-bosgebieden overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 92/43/EEG en artikel 3 van Richtlijn 2009/147/EG;
b) landschapskenmerken die bijdragen tot de uitvoering van artikel 10 van Richtlijn 92/43/EEG; deze gebieden mogen niet groter zijn dan 5 % van de gebieden die zijn opgenomen in het Natura 2000-netwerk dat onder de territoriale reikwijdte van het betrokken plattelandsontwikkelingsprogramma valt.
6. De steun mag niet hoger zijn dan de maximumbedragen van 500 EUR per hectare per jaar in de eerste periode van ten hoogste vijf jaar en 200 EUR per hectare per jaar in de daaropvolgende periode.
In uitzonderingsgevallen mogen deze bedragen worden verhoogd op grond van specifieke omstandigheden die in de plattelandsontwikkelingsprogramma's moeten worden aangetoond.
De lidstaten brengen op de steun het bedrag in mindering dat nodig is om dubbele financiering van de in artikel 29 van Verordening (EU) nr. 1307/2013 bedoelde praktijken uit te sluiten.