Art. 3 Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61, Definities
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61
Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder
1. „activa van niveau 1”: activa van uiterst hoge liquiditeit en kredietkwaliteit, als bedoeld in de tweede alinea van artikel 416, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013;
2. „activa van niveau 2”: activa van hoge liquiditeit en kredietkwaliteit, als bedoeld in de tweede alinea van artikel 416, lid 1, van Verordening (EU) nr. 575/2013. Activa van niveau 2 worden verder onderverdeeld in activa van niveau 2A en niveau 2B overeenkomstig hoofdstuk 2 van titel II van deze verordening;
3. „liquiditeitsbuffer”: het totaal aan liquide activa dat een kredietinstelling aanhoudt in overeenstemming met titel II van deze verordening;
4. „rapportagevaluta”: de valuta waarin de liquiditeitsposten als bedoeld in de titels II en III van deel zes van Verordening (EU) nr. 575/2013 aan de bevoegde autoriteit moeten worden gerapporteerd overeenkomstig artikel 415, lid 1, van deze verordening;
5. „vereiste van activadekking”: de verhouding van activa en passiva, zoals in de nationale wetgeving van een lidstaat of derde land vastgesteld met het oog op kredietverbetering in verband met gedekte obligaties;
6. „kmo”: een kleine, middelgrote of micro-onderneming, zoals gedefinieerd in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (5);
7. „netto liquiditeitsuitstromen”: het bedrag dat voortvloeit uit het aftrekken van de liquiditeitsinstromen van een kredietinstelling van de liquiditeitsuitstromen van de instelling, overeenkomstig titel III van deze verordening;
8. „retaildeposito”: een verplichting ten aanzien van een natuurlijke persoon of een kmo, indien de kmo kan worden ingedeeld bij de categorie blootstellingen met betrekking tot particulieren en kleine partijen in het kader van de standaardbenadering of de IRB-benadering voor het kredietrisico, of een verplichting ten aanzien van een onderneming die in aanmerking komt voor de in artikel 153, lid 4, van Verordening (EU) nr. 575/2013 vervatte behandeling, en indien de geaggregeerde deposito's door deze kmo of onderneming op groepsbasis het bedrag van 1 miljoen EUR niet overstijgen;
9. „financiële cliënt”: een cliënt die een of meer van de in bijlage I bij Richtlijn 2013/36/EU vermelde activiteiten als hoofdbedrijf uitoefent of een van de volgende entiteiten is:
a) een kredietinstelling;
b) een beleggingsonderneming;
c) een financiële instelling;
d) een special purpose entity voor securitisatiedoeleinden („SSPE”);
e) een instelling voor collectieve belegging („icb”);
f) een beleggingsfonds van het non-open-endtype;
g) een verzekeringsonderneming;
h) een herverzekeringsonderneming;
i) een financiële holding of een gemengde financiële holding;
10. „particuliere beleggingsonderneming”: een onderneming of trust waarvan de eigenaar of economisch rechthebbende een natuurlijke persoon of een groep van nauw verwante natuurlijke personen is, die is opgericht met als enige doel het beheer van het vermogen van de eigenaren en die geen andere commerciële, industriële of professionele activiteiten verricht. Het doel van de particuliere beleggingsonderneming kan andere aanvullende activiteiten omvatten, zoals het scheiden van de activa van de eigenaren van bedrijfsactiva, het vergemakkelijken van de overdracht van activa binnen een familie of het voorkomen van een verdeling van de activa na de dood van een familielid, mits deze verband houden met het hoofddoel van het beheer van het vermogen van de eigenaren;
11. „stress”: een plotselinge of een ernstige verslechtering van de solvabiliteit of de liquiditeitspositie van een kredietinstelling als gevolg van veranderingen in marktomstandigheden of idiosyncratische factoren waardoor een aanzienlijk risico ontstaat dat de kredietinstelling niet in staat is in de komende dertig kalenderdagen aan haar verplichtingen te voldoen;
12. „marge-lening”: een lening op onderpand verstrekt aan cliënten met het oog op het bemachtigen van handelsposities met hefboomfinanciering.