Rb. Noord-Nederland 23 april 2018, ECLI:NL:RBNNE:2018:1843

Verzoeken om regularisatieovereenkomsten af te sluiten met de Luxemburgse autoriteiten over de jaren 2010 tot en met 2012 en over het jaar 2013, heeft de Svb afgewezen. Ten aanzien van de periode 1 januari 2010 tot 1 mei 2010 was de Svb onbevoegd. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft het besluit ten aanzien van die periode bekrachtigd en heeft de Svb mandaat verleend hem rechtsgeldig te vertegenwoordigen. De rechtbank passeert het bevoegdheidsgebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb. De Svb heeft de regularisatieverzoeken ten onrechte niet doorgestuurd naar de bevoegde Luxemburgse autoriteiten. Hoewel dat in strijd is met artikel 18 van de Vo 883/2004 ziet de rechtbank aanleiding het gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb te passeren. Over 2013 heeft de Svb het verzoek mogen afwijzen, omdat nog een fiscale rechterlijke procedure loopt. Als en nadat in die procedure een finaal negatief oordeel is gegeven over eisers vermeende recht op vrijstelling van premieheffing van de volksverzekeringen, staat het eiser vrij opnieuw een regularisatieverzoek in te dienen. Beroep ongegrond. Voor de jaren 2010 tot en met 2012 - met uitzondering van een periode waarover geen geschil bestaat, omdat over die periode al een correcte afdracht van premies in de bevoegde lidstaat Luxemburg heeft plaatsgevonden – geldt dat niet is gebleken van in aanmerking te nemen bijzondere omstandigheden (ECLI:NL:CRVB:2017:2634). Verweerder heeft de afwijzing in redelijkheid mede kunnen baseren op de omstandigheid dat eiser uit een brief uit 2009 van de Belastingdienst had kunnen afleiden dat hij over de van belang zijnde periodes premieplichtig was in Nederland. Eiser was immers werkzaam op binnenvaartschepen met een Nederlandse eigenaar en exploitant. Verweerder heeft, gebruik makend van zijn discretionaire bevoegdheid, op goede gronden besloten het regularisatieverzoek af te wijzen. Beroep ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl