Rb. Rotterdam 7 maart 2013, ECLI:NL:RBROT:2013:1449

Tussenuitspraak. De minister van VWS heeft eiseres gelast de verhandeling van een partij batterijladers te staken. Voor zover eiseres uitgaat van de veronderstelling dat de minister gehouden is tot schadevergoeding zuiver omdat de bevoegdheidsgrondslag van het primaire besluit onjuist is, faalt het. Artikel 21 van de Warenwet biedt de minister een gelijkwaardige bevoegdheid als de bevoegdheid die in primo abusievelijk is gehanteerd. Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de systematiek van de Richtlijn en van artikel 4, eerste lid, van het WEP dat indien voor een elektrotechnisch produkt sprake is van een norm in de zin van onderdeel a, dat dan in beginsel niet tevens sprake is van aanvullende normen in de zin van onderdeel c. Dit zou eerst anders zijn indien sprake is van een samengesteld elektrotechnisch produkt, waarvoor geldt dat slechts voor een deel daarvan is voorzien in EU-normen. In de definitie die de minister hanteert zal een batterijlader altijd een dergelijk samengesteld product zijn omdat het pinnen bevat om aan te sluiten op een stopcontact. De batterijlader van eiser wordt op het lichtnet aangesloten door een plug-in en niet via een aparte adapter. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister in het licht van het voorgaande niet aannemelijk gemaakt dat het hier niet slechts gaat om een batterijlader, maar tevens om een contactstop (voor huishoudelijk gebruik) in de zin van bijlage 2 bij de Aanwijzing. Omdat blijkens het verweerschrift tevens in geschil is of de zending batterijladers waarop het bestreden besluit ziet voldoet aan de eisen van bijlage 1 bij de Aanwijzing, nu de minister stelt dat de testen die zijn verricht door onderzoeksbureaus KEMA Quality en TÜV Rheinland zijn verricht op andere niet-identieke partijen, ziet zij aanleiding de minister door middel van een tussenuitspraak gelegenheid te bieden voor het verrichten van deze testen op een nieuw monster van de zending batterijladers waarop het bestreden besluit ziet aan de hand van de normen van bijlage 1 bij de Aanwijzing en om in aansluiting daarop eventueel een nieuwe beslissing te nemen omtrent de toepassing van artikel 21 van de Warenwet.

De uitspraak op rechtspraak.nl