Rb. Rotterdam 16 mei 2012, ECLI:NL:RBROT:2012:BW6221

Wet handhaving consumentenbescherming. Boeteoplegging door AFM aan onderneming en bestuurder wegens overtreding van artikel 6 Colportagewet. Naar het oordeel van de rechtbank worden de kredietverstrekkers en verzekeraars waarop eisers doelen niet rechtstreeks getroffen in hun belang. Hetgeen in artikel 23 van de Colportagewet is bepaald omtrent vernietigbaarheid kan hier niet aan afdoen. Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit de wetsystematiek en de wetsgeschiedenis dat in een geval als het onderhavige, waarin vast staat dat sprake is van zogenoemde “cold calling” welke tot gevolg heeft dat een huisbezoek plaatsheeft dat resulteert in of is gericht op het totstandbrengen van een kredietovereenkomst, door AFM verondersteld mag worden dat de uitzondering als bedoeld in artikel 1 Colportagewet zich niet voordoet. Het is dan aan degene die krediet aanbiedt of daarin bemiddelt om aannemelijk te maken dat het initiatief van het huisbezoek in overwegende voortvloeit uit een initiatief van degene, die wordt bezocht. Ten aanzien van de onderneming wordt de bestuurlijke boete gematigd met 10 % wegens overschrijding van de redelijke termijn. Met AFM is de rechtbank van oordeel dat [A] als feitelijk leidinggever het verwijt kan worden gemaakt dat hij na het gesprek met AFM in maart 2009 niet heeft ingegrepen en de zaken op zijn beloop heeft gelaten. Dit niet ingrijpen kan volgens vaste strafrechtelijke jurisprudentie een feitelijk leidinggeven in de zin van artikel 51 lid 2 Sr opleveren. Ten aanzien van [A] is geen sprake van overschrijding van de redelijke termijn.

De uitspraak op rechtspraak.nl