Art. 17 Wilg, Landinrichting – algemene bepalingen

Wet inrichting landelijk gebied (Wilg)

1. Gedeputeerde staten kunnen besluiten tot toepassing van landinrichting door vaststelling van een inrichtingsplan.

2. Een inrichtingsplan bevat in ieder geval:

a. de begrenzing van het in te richten gebied;

b. een zo nauwkeurig mogelijke aanduiding van de te treffen maatregelen en voorzieningen;

c. in voorkomend geval een aanduiding van te verwerven onroerende zaken;

d. een of meer kaarten die met inachtneming van het derde lid zijn vervaardigd; en

e. indien een van de in onderdeel b bedoelde maatregelen of voorzieningen herverkaveling betreft, een zo nauwkeurig mogelijke raming van de kosten daarvan en het aandeel van die kosten dat ten laste zal worden gebracht van de gezamenlijke eigenaren in het te herverkavelen blok.

3. Op de kaarten, bedoeld in het tweede lid, onderdeel d, worden zo nauwkeurig mogelijk aangegeven:

a. de begrenzing van het in te richten gebied;

b. in voorkomend geval de begrenzing van ieder blok, indien een van de in het tweede lid, onderdeel b, bedoelde maatregelen of voorzieningen herverkaveling betreft;

c. in voorkomend geval de te ontwikkelen natuur- en bosgebieden, landschappelijke elementen, waaronder cultuurhistorische, aardkundige en natuurwetenschappelijke elementen, en recreatieve voorzieningen;

d. in voorkomend geval de te verbeteren en nieuw aan te leggen openbare wegen, waterlopen, dijken of kaden met de daarbij behorende kunstwerken;

e. in voorkomend geval de te verwerven onroerende zaken; en

f. in voorkomend geval de maatregelen of voorzieningen voor de verwezenlijking waarvan artikel 56, eerste lid, kan worden toegepast.