Art. 6 Verordening (EU) 2024/1349, Maatregelen voor de terugkeergrensprocedure in crisissituaties
1. In een crisissituatie als gedefinieerd in artikel 1, lid 4, van Verordening (EU) 2024/1359 en in verband met illegaal verblijvende onderdanen van derde landen of staatlozen van wie het verzoek is afgewezen in het kader van de asielgrensprocedure op grond van artikel 11, leden 3, 4 en 6, van Verordening (EU) 2024/1359, die geen recht en geen toestemming hebben om te blijven, kunnen de lidstaten in een afwijking voorzien als volgt:
a) in afwijking van artikel 4, lid 2, van deze verordening, kunnen de lidstaten de maximumperiode gedurende welke die onderdanen van derde landen of staatlozen op de in dat artikel bedoelde locaties moeten worden gehouden, verlengen met ten hoogste zes weken;
b) in afwijking van artikel 5, lid 4, van deze verordening is de periode van bewaring niet langer dan de in punt a) van dit lid bedoelde periode, en wordt deze meegerekend in de in artikel 15, leden 5 en 6, van Richtlijn 2008/115/EG vastgestelde maximale bewaringstermijnen.
2. Lid 1 van dit artikel is tevens van toepassing op verzoekers, onderdanen van derde landen en staatlozen voor wie de asielgrensprocedure geldt en van wie het verzoek is afgewezen vóór de vaststelling van het in artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) 2024/1359 bedoelde uitvoeringsbesluit van de Raad, en die na de vaststelling van dat uitvoeringsbesluit geen recht en geen toestemming hebben om te blijven.
3. Organisaties en personen die krachtens het nationale recht advies en counseling mogen verstrekken, krijgen daadwerkelijke toegang tot verzoekers die worden vastgehouden in detentiecentra of die zich aan grensdoorlaatposten bevinden. De lidstaten kunnen beperkingen opleggen met betrekking tot die handelingen indien de beperkingen, krachtens het nationale recht, objectief noodzakelijk zijn voor de veiligheid, de openbare orde of het administratieve beheer van een detentiecentrum, mits de toegang hierdoor niet ernstig wordt beperkt of onmogelijk wordt gemaakt.