Art. 74 Verordening (EU) 2015/1222, Kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel

Verordening (EU) 2015/1222

1. Binnen een termijn van 16 maanden nadat het besluit betreffende de capaciteitsberekeningsregio's is genomen, ontwikkelen alle TSB's in elke capaciteitsberekeningsregio een voorstel voor een gemeenschappelijke kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel.

2. De kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel omvat kostendelingsoplossingen voor acties van grensoverschrijdende relevantie.

3. De kosten voor redispatching en compensatiehandel die in aanmerking komen voor kostendeling tussen de desbetreffende TSB's worden op een transparante en controleerbare wijze vastgelegd.

4. De kostendelingsmethodologie voor redispatching en compensatiehandel omvat minimaal de volgende aspecten:

a) bepaling welke kosten, opgelopen door het gebruik van remediërende maatregelen waarvan de kosten in het kader van de capaciteitsberekening in rekening zijn gebracht en waarvoor een gemeenschappelijk kader voor het gebruik van dergelijke maatregelen is vastgesteld, in aanmerking komen voor kostendeling tussen alle TSB's van een capaciteitsberekeningsregio overeenkomstig de in de artikelen 20 en 21 uiteengezette capaciteitsberekeningsmethodologie;

b) bepaling welke kosten, opgelopen door het gebruik van redispatching of compensatiehandel om de vastheid van de zoneoverschrijdende capaciteit te waarborgen, in aanmerking komen voor kostendeling tussen alle TSB's van een capaciteitsberekeningsregio overeenkomstig de in de artikelen 20 en 21 uiteengezette capaciteitsberekeningsmethodologie;

c) vaststelling van regels voor regionale kostendeling als bepaald overeenkomstig a) en b).

5. De overeenkomstig lid 1 ontwikkelde methodologie omvat:

a) een mechanisme om de feitelijke behoefte aan redispatching of compensatiehandel tussen de betrokken TSB's te verifiëren;

b) een mechanisme om achteraf het gebruik te monitoren van remediërende maatregelen met kosten;

c) een mechanisme om het effect van de remediërende maatregelen te evalueren, gebaseerd op de operationele veiligheid en op economische criteria;

d) een procedure die een verbetering van de remediërende maatregelen mogelijk maakt;

e) een procedure die de monitoring van elke capaciteitsberekeningsregio door de bevoegde regulerende instanties mogelijk maakt.

6. De overeenkomstig lid 1 ontwikkelde methodologie:

a) zorgt tevens voor stimulansen om congestie te beheren, inclusief remediërende maatregelen, en stimuli om op effectieve wijze te investeren;

b) is consistent met de verantwoordelijkheden en aansprakelijkheden van de betrokken TSB's;

c) zorgt voor een billijke verdeling van kosten en baten tussen de betrokken TSB's;

d) is consistent met andere betrokken mechanismen, onder meer minimaal:

i) de in artikel 73 uiteengezette methodologie voor het delen van congestie-inkomsten;

ii) het tussen de TSB's geldende compensatiemechanisme, als uiteengezet in artikel 13 van Verordening (EG) nr. 714/2009 en Verordening (EU) nr. 838/2010 van de Commissie (5);

e) vergemakkelijkt de efficiënte langetermijnontwikkeling en -werking van het pan-Europese geïnterconnecteerde systeem en de efficiënte werking van de pan-Europese elektriciteitsmarkt;

f) vergemakkelijkt de inachtneming van de algemene beginselen voor het congestiebeheer als uiteengezet in artikel 16 van Verordening (EG) nr. 714/2009;

g) maakt een redelijke financiële planning mogelijk;

h) is verenigbaar met de verschillende tijdsbestekken voor day-ahead- en intradaymarkten, en

i) voldoet aan de beginselen van transparantie en niet-discriminatie.

7. Uiterlijk op 31 december 2018 hebben alle TSB's van elke capaciteitsberekeningsregio zoveel mogelijk de methodologieën voor het verdelen van de kosten van redispatching en compensatiehandel, toegepast binnen hun respectieve capaciteitsberekeningsregio's, verder geharmoniseerd tussen de regio's.