Rb. Rotterdam 1 november 2012, ECLI:NL:RBROT:2012:BY9475

Uitspraak na terugverwijzing door CBb (LJN BW9888), nadat het College tot het oordeel was gekomen dat de boeteoplegging niet in strijd komt met het beginsel van ne bis in idem. Hoewel het derde lid van artikel 4:9 Wft bevoegdheid verleent tot invulling van de vakbekwaamheideisen als bedoeld in artikel 4:9 lid 2 Wft, bevat het geen bevoegdheid tot het bieden van alternatieve mogelijkheden om te voldoen aan artikel 4:9 lid 2 Wft. Nu artikel 6 BGfo echter tot voordeel van financiëledienstverleners strekt, omdat aan hen meer mogelijkheden wordt gegund om aan de vakbekwaamheidseisen te voldoen, ziet de rechtbank geen aanleiding artikel 6 BGfo buiten toepassing te laten bij de vraag of aan die zorgplicht is voldaan. De rechtbank zal daarom bij de vraag of artikel 4:9 lid 2 Wft is overtreden nagaan of niet is voldaan aan een van de mogelijkheden die artikel 6 BGfo biedt. Indien door een financiëledienstverlener wordt gekozen voor het bedrijfsvoeringsmodel, dan is sprake van een open norm ten aanzien van de inrichting van de bedrijfsvoering. Anders dan eiseres is de rechtbank van oordeel dat deze normstelling voldoende bepaald is om die te kunnen handhaven. Gelet op de grootte van de afdelingen en de aard van de werkzaamheden is de rechtbank met AFM van oordeel dat de aanwezigheid van één leidinggevende niet voldoende was om aan artikel 4:9 lid 2, tweede volzin, Wft te voldoen. In dit verband heeft AFM voorts terecht in aanmerking genomen dat uit de stukken niet kan worden afgeleid dat de leidinggevende werd ondersteund door gestandaardiseerde processen, zoals adequate schriftelijke procedures en werkinstructies, die de feitelijke leidinggevende in staat konden stellen het verkoopproces inhoudelijk en effectief te sturen en te beïnvloeden. De rechtbank matigt de boete ambtshalve wegens overschrijding van de redelijke termijn in overeenstemming met fiscale rechtspraak zonder dat dit leidt tot een gegrond beroep.

De uitspraak op rechtspraak.nl