Rb. Overijssel 11 maart 2025, ECLI:NL:RBOVE:2025:1337

Verzoek om terug te komen op eerder besluit. Vaststelling dagloon. Vorderbaar en inbaar. Artikel 15 van het Dagloonbesluit, althans de uitleg die de CRvB geeft aan het begrip ‘inbaar’, sluit in beginsel uit dat de nabetaling (voor zover betrekking hebbend op de referteperiode) wordt betrokken bij de berekening van het dagloon. De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of deze toepassing van artikel 15 van het Dagloonbesluit, mede gelet op artikel 1 Eerste Protocol jo artikel 14 van het EVRM, onevenredig nadelige gevolgen voor eiseres heeft. Naar het oordeel van de rechtbank valt het verschil in behandeling dat in artikel 15 van het Dagloonbesluit wordt gemaakt tussen personen die niet op niet mis te verstane wijze de werkgever in de referteperiode hebben gemaand het vorderbare loon aan hem uit te keren ten opzichte van personen die dit wel hebben gedaan, aan te merken als verschil in behandeling van gelijkwaardige gevallen op basis van een – identificeerbare – status. De rechtbank is van oordeel dat het onderscheid in het concrete geval van eiseres een onevenredig nadeel met zich brengt. Een correctie van het dagloon in het concrete geval van eiseres doet geen (grote) afbreuk aan de doelstelling van het Dagloonbesluit, terwijl het niet corrigeren van het dagloon voor eiseres aanzienlijke financiële gevolgen kan hebben. Om die reden is een onverkorte toepassing van artikel 15 van het Dagloonbesluit in het concrete geval jegens eiseres onevenredig belastend. Het UWV had die bepaling in het concrete geval van eiseres dan ook buiten toepassing moeten laten en moeten overgaan tot een correctie van haar dagloon. Ook als wordt aangesloten bij de uitspraak van de Grote Kamer van het CBb van 26 maart 2024 (ECLI:NL:CBB:2024:190) die betrekking heeft op het Nederlandse evenredigheidsbeginsel (en dus niet op een afweging in het kader van artikel 1 van het Eerste Protocol jo artikel 14 van het EVRM), dient tot dezelfde conclusie te worden gekomen. Zoals uit het voorgaande volgt is in het concrete geval van eiseres uiteindelijk (‘onder de streep’) sprake van bijzondere omstandigheden die maken dat toepassing van het bepaalde in artikel 15 van het Dagloonbesluit in het voorliggende geval tot een onevenredige uitkomst zou leiden.

De uitspraak op rechtspraak.nl