Rb. Den Haag 31 augustus 2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:9574

Wmo 2015. Maatwerkvoorziening bescherm wonen (BG informeel) en hulp bij het voeren van een huishouding. Het bestreden besluit betreft een afgesloten periode die inmiddels is verstreken (25 februari 2019 tot en met 28 februari 2021). Eiser heeft voor BG een pgb ontvangen (informeel tarief). Hij wil meer uren en het formele tarief. Hij heeft een financiële aanspraak en daarom (nog altijd) belang bij een inhoudelijk oordeel over het bestreden besluit. Procesbelang aanwezig. De maatwerkvoorziening hulp bij het voeren van een huishouding is per 1 juli 2019 ingetrokken. Het aantal uren BG is bij wijzigingsbesluit opgehoogd naar 23 uur en daarna opnieuw vastgesteld (op 35 uur per week). Met dat aantal wordt eiser voldoende gecompenseerd. Wat betreft het uurtarief is de rechtbank van oordeel dat, hoewel die niet in de Verordening hoeft te worden genoemd, artikel 3.2, vierde lid, van de Haagse verordening niet voldoende concreet is. Geen sprake van een (concrete) tariefdifferentiatie. Niet de Verordening, maar verweerder bepaalt de hoogte en het verschil tussen de formele en informele tarieven. Artikel 2.1.3, tweede lid, van de Wmo 2015, in verbinding met artikel 2.3.6, vierde lid, van de Wmo 2015, bieden daarvoor geen grondslag. De in bijlage I bij de Regeling vastgelegde tarieven zijn daarom onverbindend voor zover deze meebrengen dat in bepaalde gevallen aanspraak bestaat op een lager tarief dan de in de betreffende situatie goedkoopst in de gemeente beschikbare compenserende voorziening in natura. Eiser krijgt € 20,36 per uur. Dat bedrag is lager dan bedoelde maatwerkvoorziening in natura. Beroep gegrond. De rechtbank voorziet zelf. Daarnaast ook € 500,- schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn.

De uitspraak op rechtspraak.nl