Rb. Den Haag 6 maart 2019, ECLI:NL:RBDHA:2019:2190

Veilig derde land / staatloos Palestijn / artikel 1(D) Vv / arrest Alheto Betrokkene stelt zich primair op het standpunt dat de staatssecretaris hem geen veilig derde land kan tegenwerpen, omdat hij een staatloos Palestijn is en onder de tweede alinea van artikel 1(D) van het Vluchtelingenverdrag (Vv) valt en hem van rechtswege de vluchtelingenstatus toekomt, zonder verder individuele beoordeling. Deze beroepsgrond slaagt niet. Uit het arrest van het HvJ EU van 25 juli 2018, C-586/16, Alheto (ECLI:EU:C:2018:584), volgt weliswaar dat artikel 12, eerste lid, onder a, van de Kwalificatierichtlijn, dat de evenknie is van artikel 1(D) van het Vv, een lex specialis is, maar dat deze bepaling dient te worden toegepast op een verzoek om internationale bescherming, op voorwaarde dat dit verzoek eerder niet is afgewezen op basis van een andere uitsluitingsgrond of een niet-ontvankelijkheidsgrond. Aangezien de asielaanvraag van eiser is afgewezen als niet-ontvankelijk op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder c, van de Vw wordt vooralsnog niet toegekomen aan de beoordeling of betrokkene op grond van artikel 1(D) van het Vv is uitgesloten van vluchtelingschap dan wel weer onder de werkingssfeer van dit verdrag valt omdat hij direct voorafgaand aan of kort voor het indienen van zijn asielverzoek daadwerkelijk bijstand van UNRWA heeft ontvangen en die bijstand is opgehouden om redenen gelegen buiten zijn invloed en onafhankelijk van zijn wil. De rechtbank gaat dan ook voorbij aan hetgeen betrokkene in dit verband verder heeft aangevoerd en beoordeelt of Marokko voor hem kan worden aangemerkt als een veilig derde land.

De uitspraak op rechtspraak.nl