Hof Amsterdam 27 augustus 2013, ECLI:NL:GHAMS:2013:2719

Toepassing van het begrip belanghebbende voor de wetswijziging van 1 januari 2013. Het opnemen van een woonplaatskeuze ten kantore van de notaris in een door de notaris verleden akte brengt de verplichting voor de notaris met zich dat deze indien hem post bereikt bestemd voor de woonplaatskiezer, bijvoorbeeld een exploot van een beslaglegger, die stukken ter kennis van de betrokkene brengt. Ervan uit moet worden gegaan dat de gevolgen van een dergelijke woonplaatskeuze waaronder de kosten die hieruit zouden kunnen voortvloeien, destijds door de notaris in zijn aan (een) partij(en) in rekening gebrachte honorarium zijn verdisconteerd. Dat de notaris kennelijk op enig moment heeft besloten aan het doorsturen van door gerechtsdeurwaarders op zijn kantoor betekende exploten aan derden die domicilie op zijn kantoor hebben gekozen, kosten te verbinden, kan hieraan niet afdoen. De notaris heeft derhalve ten onrechte aan het doorsturen aan de banken van het door de kandidaat-gerechtsdeurwaarder aan het kantoor van de notaris uitgebrachte exploot, de voorwaarde van betaling van de daaraan verbonden kosten gesteld. Door het beslag exploot terug te zenden heeft de notaris de gerechtsdeurwaarder onnodig belemmerd zijn ambtelijke taken uit te oefenen. Deze handelwijze valt de notaris tuchtrechtelijk te verwijten. Voorts heeft de notaris door het rechtsgeldig uitgebrachte deurwaardersexploot niet ter kennis van de hypotheekhouders te brengen zijn rol in deze miskend en de belangen van de desbetreffende banken veronachtzaamd. Maatregel van berisping.

De uitspraak op rechtspraak.nl