Art. 32 Verordening (EU) 2017/2195, Inkoopregels
1. Regelmatig, en minstens één keer per jaar, toetsen en definiëren alle TSB's van het belastingfrequentieregelblok (LFC-blok) de reservecapaciteitseisen voor het LFC-blok of de programmeringszones van het LFC-blok overeenkomstig de dimensioneringsregels van de artikelen 127, 157 en 160 van Verordening (EU) 2017/1485. Elke TSB maakt een analyse van de optimale terbeschikkingstelling van reservecapaciteit, die erop gericht is de kosten die verband houden met de terbeschikkingstelling van reservecapaciteit tot een minimum te beperken. In deze analyse wordt rekening gehouden met de volgende opties voor de terbeschikkingstelling van reservecapaciteit:
a) de inkoop van balanceringscapaciteit in de regelzone en de uitwisseling van balanceringscapaciteit met naburige TSB's, voor zover van toepassing;
b) het delen van reserves, voor zover van toepassing;
c) het volume van niet-gecontracteerde balanceringsenergiebiedingen die naar verwachting beschikbaar zullen zijn, zowel in hun regelzone als op de Europese platforms, rekening houdende met de beschikbare zoneoverschrijdende capaciteit.
2. Elke TSB die balanceringscapaciteit inkoopt, definieert de regels voor de inkoop van balanceringscapaciteit in het overeenkomstig artikel 18 opgestelde voorstel voor de voorwaarden voor verleners van balanceringsenergiediensten. De regels voor de inkoop van balanceringscapaciteit beantwoorden aan de volgende beginselen:
a) de inkoopmethode is marktgebaseerd voor minstens de frequentieherstelreserves en de vervangingsreserves;
b) het inkoopproces wordt zo veel mogelijk op korte termijn uitgevoerd, voor zover dit economisch efficiënt is;
c) het gecontracteerde volume mag worden verdeeld over meerdere perioden.
3. De inkoop van balanceringscapaciteit voor op- en afregeling voor minstens de frequentieherstelreserves en de vervangingsreserves vindt afzonderlijk plaats. Elke TSB kan bij de relevante regulerende instantie overeenkomstig artikel 37 van Richtlijn 2009/72/EG een voorstel indienen om te worden vrijgesteld van deze eis. Het voorstel tot vrijstelling omvat:
a) de vermelding van het tijdsbestek waarvoor vrijstelling wordt gevraagd;
b) de vermelding van het volume balanceringscapaciteit waarvoor vrijstelling wordt gevraagd;
c) een analyse van de gevolgen van een dergelijke vrijstelling voor de deelname van balanceringshulpbronnen overeenkomstig artikel 25, lid 6, onder b);
d) een rechtvaardiging van de vrijstelling, waarin wordt aangetoond dat een dergelijke vrijstelling tot een grotere economische efficiëntie zou leiden.