Rb. Utrecht 11 februari 2011, ECLI:NL:RBUTR:2011:BP3902
De Ontvanger heeft uit hoofde van vier dwangbevelen, die betrekking hebben op de jaren 2007 tot en met 2009, ten laste van gedaagde executoriaal beslag gelegd op een woning, die zijn ouders, eisers c.s., in 2004 voor hem hebben gekocht. Gedaagde is verdachte in een belastingfraudeonderzoek door de FIOD. De Ontvangers stelt dat hij op grond van artikel 435 lid 1 Rv. bevoegd is om de vordering die hij op gedaagde heeft op de woning te verhalen en dat sprake is van een zogenaamd stromanbeslag, waarbij beslag is gelegd op een zaak die formeel op naam staat van een derde (de stroman), maar waarbij de economische eigendom en de zeggenschap over de zaak berust bij de belastingschuldige. In die situatie is de derde/stroman verhaalsaansprakelijk en mag de schuldeiser ten laste van de schuldenaar verhaal nemen op de zaak van de stroman. De voorzieningenrechter overweegt dat voor het aannemen van een bevoegdheid van een schuldeiser om zich middels een zogenaamd stromanbeslag ten laste van een schuldenaar op een zaak van een derde te verhalen, vereist is dat de stroman en de schuldenaar tezamen het oogmerk hebben gehad om voor verhaal vatbare vermogensbestanddelen buiten het bereik van de schuldeisers te brengen en te houden. Er moet derhalve sprake zijn van kwade trouw, ook aan de zijde van de stroman. Dat betekent dat er hieromtrent ten minste enige wetenschap bij de stroman aanwezig moet zijn. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is in deze procedure op geen enkele wijze gebleken dat eisers c.s. bij de aankoop van de woning te kwader trouw was en dat hij de woning als een stroman in de plaats van zijn zoon op zijn naam heeft gesteld om te verhinderen dat de schuldeisers van zijn zoon zich op de woning zouden kunnen verhalen. Gelet hierop moet worden geoordeeld dat de Ontvanger op basis van de thans bekende omstandigheden niet bevoegd is om zich voor de belastingschuld van gedaagde op de woning te verhalen en executoriaal beslag op de woning te leggen of om jegens eisers c.s. enige conservatoire maatregelen te nemen.
De uitspraak op rechtspraak.nl