Rb. 's-Hertogenbosch 25 februari 2010, ECLI:NL:RBSHE:2010:BM0090

Verzoek tot verwijdering van gegevens uit de systemen BPS en HKS van de politie Brabant Zuid-Oost. Gegevens zijn daarin opgenomen in verband met de verdenking van strafbare feiten, waarvan eiser in hoger beroep is vrijgesproken. Weigering Korpsbeheerder. De rechtbank oordeelt dat verweerder met het enkel vermelden van het doel van het BPS en de enkele constatering dat vrijspraak niet zonder meer de verwijdering van gegevens uit het HKS tot gevolg heeft, de weigering om eisers gegevens te verwijderen niet overeenkomstig het tweede lid van artikel 28 van de Wpg met redenen heeft omkleed. Verweerder heeft ten onrechte nagelaten om toegespitst op dit specifieke geval te motiveren waarom het verder bewaren van eisers gegevens ter zake dienend is voor het doel van de verwerking, zoals bedoeld in het eerste lid van artikel 28 van de Wpg. Vernietiging bestreden besluit. De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit, voor zover het de weigering betreft om eisers gegevens uit het BPS te verwijderen, in stand. Het verder bewaren van eisers gegevens in het BPS is in ieder geval gerechtvaardigd in verband met het onderzoek naar aanleiding van de aangiften die eiser heeft gedaan tegen de aangeefster van de strafbare feiten waarvoor hij destijds is vervolgd, alsmede de klacht die eiser heeft ingediend ter zake het tijdens het strafrechtelijk onderzoek gevoerde verhoor. De rechtbank ziet geen aanleiding de rechtsgevolgen van het bestreden besluit, waar het de weigering betreft om de gegevens van eiser uit het HKS te verwijderen, in stand te laten. Niet alsnog is gebleken dat het verder bewaren van eisers gegevens in het HKS ter zake dienend is in verband met doel van de verwerking. Gelet op de onherroepelijke vrijspraak van eiser kan van recidive geen sprake zijn. Dat eiser is vrijgesproken omdat het gerechtshof niet overtuigend bewezen achtte dat eiser de ten laste gelegde feiten had begaan en dat er mogelijk nieuwe feiten naar voren zouden kunnen komen, vormt voorts op zichzelf genomen en zonder concrete aanwijzingen voor dergelijke nieuwe feiten - onvoldoende grond voor het verder bewaren van eisers gegevens.

De uitspraak op rechtspraak.nl