Rb. Rotterdam 9 maart 2022, ECLI:NL:RBROT:2022:1693

‘Eiser is er niet in geslaagd om aan te tonen dat de van hem in de brp geregistreerde adresgegevens over de periode van 4 september 1998 tot en met 8 maart 1999 feitelijk onjuist zijn. Aan de door eiser overgelegde verhuurdersverklaring van 7 mei 2000 kan in dit verband niet de waarde en betekenis worden gehecht die eiser daarvan gehecht wil zien. Voor zover ‘bewijsnood’ al een criterium zou zijn dat relevant is voor de toepassing van (artikel 2.58 en verder van) de Wet brp, slaagt ook eisers beroep op bewijsnood niet, reeds nu hij niet aannemelijk heeft gemaakt dat het volstrekt onmogelijk is om aan andere bewijsstukken te komen en niet inzichtelijk heeft gemaakt wat hij heeft ondernomen om andere bewijsstukken te vergaren. Beroep ongegrond.’

De uitspraak op rechtspraak.nl