Rb. Midden-Nederland 26 juli 2022, ECLI:NL:RBMNE:2022:3626
Het college had het verzoek om opheffing van de geheimhouding van het verslag van een besloten raadsvergadering aan de raad moeten voorleggen. Trefwoorden: Art. 23 van de Gemeentewet, Opheffing geheimhouding, artikel 10, tweede lid, aanhef en onder b, van de Wob niet goed gemotiveerd, De rechtbank oordeelt dat het gelet op artikel 23, vierde lid, van de Gemeentewet aan de raad zelf is om te beslissen over de vraag of een verslag van de besloten raadsvergadering openbaar wordt of niet. Dit staat dus los van de beslissing om de geheimhouding op te heffen van wat er is besproken of overgelegd als bedoeld in artikel 25 van de Gemeentewet. Artikel 23, vierde lid, van de Gemeentewet bevat een regeling over de openbaarmaking en geheimhouding van verslagen van vergaderingen met gesloten deuren, die als bijzondere regeling voorrang heeft op de Wob. Het college was niet dus bevoegd om over deze documenten een Wob-besluit te nemen. Het college heeft verder niet goed gemotiveerd waarom documenten die taxaties bevatten geheimgehouden moeten worden. De weigeringsgronden van artikel 10, tweede lid, aanhef en onder b en g, van de Wob schieten tekort, omdat het gaat om oudere documenten en de documenten – anders dan het college stelt – niets zegen over ramingen of bedoelingen of strategieën van de gemeente. Van belang is daarbij dat het project waarover de taxaties gaan, is afgerond en er geen gelijksoortige projecten zijn die maken dat deze gegevens geheim moeten blijven. Verweerder heeft de vaststellingsovereenkomsten tot slot geheim gehouden onder toepassing van artikel 10, tweede lid, aanhef en onder b, en e, van de Wob. Deze weigeringsgronden gaan niet op. Gelet op het vertrouwelijk karakter van de schikkingsonderhandelingen oordeelt de rechtbank dat artikel 10, tweede lid, aanhef en onder g, van de Wob wel maakt dat de documenten niet openbaar gemaakt mogen worden. De rechtbank laat voor deze documenten de rechtsgevolgen in stand.
De uitspraak op rechtspraak.nl