Rb. Maastricht 7 oktober 2010, ECLI:NL:RBMAA:2010:BO0496

Klacht artikel 41 Wet Bopz. Separatie als dwangbehandeling ter afwending van intern gevaar. Gekozen is voor een beleid waarbij de separeerlocatie als basis dient en geleidelijke uitbreiding van vrijheden niet eerder plaats vindt dan mogelijk. Betrokkene zat ten tijde van de hoorzitting drie maanden onafgebroken in separatie. Hoewel separatie als onderdeel van een wijze van behandelen in de psychiatrie niet ongebruikelijk is, acht de rechtbank de omvang van de inbreuk die deze maatregel op zowel de lichamelijk als de geestelijke integriteit maakt dusdanig dat de hantering van een zo langdurige, nagenoeg onafgebroken dwangbehandeling zonder expliciete toetsingsmomenten niet langer acceptabel. Klacht in zoverre gegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl