Rb. Den Haag 25 april 2018, ECLI:NL:RBDHA:2018:4917

Relocatiebesluit herverdeling asielzoekers uit Italië en Griekenland. Italië heeft Nederland verzocht de verantwoordelijkheid voor de behandeling van de asielaanvraag van eisers over te nemen ogv het Relocatiebesluit. Nederland heeft dat geaccordeerd, maar na het gehoor van eisers in Italië alsnog geweigerd ogv de openbare orde en nationale veiligheid. De weigering van het relocatieverzoek van Italië is geen besluit waar een rechtsmiddel voor eisers tegen openstaat. Eisers kunnen wel rechtsmiddelen wenden tegen het relocatiebesluit dat Italië heeft genomen, maar niet in Nederland. Het beroep van eisers op het vertrouwensbeginsel slaagt niet. Italië is ogv de Dublinverordening dus verantwoordelijk voor de asielaanvragen van eisers. Geen sprake van structurele tekortkomingen in de opvangvoorzieningen en de asielprocedure. Verweerder heeft in de medische omstandigheden van eiseres en de gang van zaken omtrent het relocatieverzoek in redelijkheid geen aanleiding hoeven zien de aanvragen vrijwillig aan zich te trekken ogv artikel 17 van de Dublinverordening. Beroepen ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl