Rb. Amsterdam 13 mei 2014, ECLI:NL:RBAMS:2014:2569

Nu vaststaat dat eiser zijn medewerking aan het bloedonderzoek heeft geweigerd, was verweerder gehouden een alcoholslotprogramma op te leggen en eisers rijbewijs ongeldig te verklaren. Niet is gebleken dat de verbalisanten ten onrechte of in disproportionele mate geweld hebben gebruikt. Toestemming van eiser voorafgaand aan de bloedafname was op grond van artikel 163, negende lid, van de Wvw 1994 niet vereist, omdat eiser niet in staat was zijn wil kenbaar te maken en hiervoor toestemming was van een hulpofficier van justitie. Eisers beroepsgrond dat hem in strijd met artikel 15 van het Besluit alcoholonderzoeken niet is medegedeeld dat hij een tweede bloedafname kon verzoeken, kan gelet op het relativiteitsvereiste niet slagen. Het mogelijk nadeel van het binnen een uur afnemen van bloed dat dit artikel beoogt op te heffen door de uitkomst met het laagste alcoholgehalte bepalend te achten, heeft eiser niet ondervonden. Met verweerder is de rechtbank van oordeel dat er voor hem geen (wettelijke) plicht bestaat om eiser mede te delen dat een weigering tevens kan leiden tot het opleggen van een bestuursrechtelijke maatregel. Verweerder heeft, door bloed van eiser af te nemen terwijl hij bewusteloos was, niet in strijd gehandeld met artikel 3 EVRM. Het EHRM-arrest Jalloh van 11 juli 2006 verschilt op essentiële onderdelen van eisers zaak. Een alcoholslotprogramma is geen "criminal charge", reeds daarom heeft verweerder niet in strijd met het ‘ne bis in idem’ beginsel gehandeld. Uit artikel 17, tweede lid, van het Besluit Alcoholonderzoeken volgt dat urineonderzoek pas kan worden bevolen wanneer afname van bloed om bijzonder geneeskundige redenen onwenselijk is. Dat eisers voorkeur uitging naar een urineonderzoek maakt niet dat verweerder onrechtmatig heeft gehandeld door bloed af te nemen.

De uitspraak op rechtspraak.nl