Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 3 juni 2016, ECLI:NL:OGHACMB:2016:42

Verlening vergunning tot tijdelijk verblijf. Lar voorziet niet in de mogelijkheid van het doen van tussenuitspraken (zie o.m. uitspraak van 28 juni 2013; ECLI:NL:OGHACMB:2013:53). Verzoek om toelating als werknemer betreft geen verzoek om toelating in verband met vestiging en verlening van diensten, als bedoeld in artikel 45 van het LGO-besluit (oud). Dat is slechts het geval bij een verzoek om toelating voor het uitoefenen van werkzaamheden als zelfstandige, dan wel het oprichten en beheren van een onderneming (vgl. uitspraak van 15 december 2014; ECLI:NL:OGHACMB:2014:89). 3) In de fase van de bestuurlijke besluitvorming moet worden gesteld en aangetoond dat aan de voor de vergunningverlening gestelde eisen wordt voldaan; dit kan in de regel niet voor het eerst in rechte gebeuren (vgl. uitspraken van 27 november 2006; ECLI:NL:OGHNAA:2006:BG1605 en ECLI:NL:OGHNAA:2006:BG2179 en uitspraak van 14 december 2012; ECLI:NL:OGHACMB:2012:BY7643). De heroverweging van een beschikking, waartegen bezwaar wordt gemaakt, dient in beginsel te geschieden met toepassing van het recht, zoals dat geldt op het moment waarop de beschikking op bezwaar wordt gegeven en uitgaande van de feiten en omstandigheden ten tijde van dat moment en kan deze regel slechts onder bijzondere omstandigheden uitzondering lijden (vgl. o.m. uitspraak van 30 mei 2005; ECLI:NL:OGHNAA:2005:BF7453). Reeds omdat toepassing van het LGO-besluit (oud) voor [belanghebbende] niet tot een gunstige uitkomst leidt, bestaat geen aanleiding te onderzoeken of zich in dit geval zodanig bijzondere omstandigheden voordoen, dat die nopen tot het toepassen van dat recht.

De uitspraak op rechtspraak.nl