HR 24 maart 2020, ECLI:NL:HR:2020:508

OM-cassatie en cassatie verdachte. Opzettelijk gebruik maken van vals geschrift (meermalen gepleegd), art. 225.2 Sr (feit 3) en feitelijk leiding geven aan door rechtspersoon begaan van overtreding wetgeving financieel toezicht, art. 3.1 Wet toezicht effectenverkeer 1995 (oud) en art. 2:55.1 Wet op financieel toezicht (feit 4). Verjaring. Heeft hof miskend dat wat betreft overtredingen van art. 2:55.1 Wft, v.zv. begaan tussen 1-1-2007 en 26-4-2007, recht tot strafvordering wegens verjaring was vervallen? Aan verdachte is onder 4 tlgd. (i) overtreding art. 3.1 Wte 1995 (oud) in periode 19-3-2003 tot 1-7-2005; (ii) overtreding art. 3.1 Wte 1995 (oud) in periode 1-7-2005 tot 1-1-2007; en (iii) overtreding art. 2:55.1 Wft in periode 1-1-2007 tot 12-5-2009. Hof heeft overwogen dat OM t.a.v. onder 4 tlgd. eerste deelfeit, v.zv. tlgd. ziet op periode van 19-3-2003 tot 26-4-2005, wegens verjaring van recht tot strafvordering n-o is in vervolging van verdachte. Hof heeft onder 4 tlgd. voor overige en onder 3 tlgd. bewezenverklaard en verdachte veroordeeld tot gevangenisstraf van 86 dagen en taakstraf van 240 uren. Gelet op toepasselijke straf- en verbodsbepalingen in samenhang met art. 70.1 en 72.2 Sr beloopt verjaringstermijn t.a.v. onder 4 tlgd. eerste en tweede deelfeit ten hoogste 2 maal 6 jaren en t.a.v. derde deelfeit ten hoogste 10 jaren. Wat betreft al deze feiten is dus recht tot strafvordering wegens verjaring vervallen. HR verklaart OM n-o in vervolging wat betreft onder 4 tlgd. Volgt partiële vernietiging en terugwijzing (t.a.v. strafoplegging). Samenhang met 17/02392.

De uitspraak op rechtspraak.nl