HR 25 juni 1996, ECLI:NL:HR:1996:ZD0496
Niet behandelde longinfectie. Doodslag door met vuurwapen een kogel in hals van zijn vriendin te schieten waardoor bij haar dwarslaesie en longinfectie zijn ontstaan en zij is overleden, art. 287 Sr. Causaliteit, redelijke toerekening. Is er sprake van causaal verband, nu door bewuste keus van slachtoffer om af te zien van medische behandeling van een als complicatie van schotverwonding opgetreden longinfectie het oorzakelijke verband tussen bewezenverklaarde handelingen van verdachte en dood van slachtoffer is verbroken? Blijkens voor bewijs gebruikt rapport van arts-patholoog heeft hof vastgesteld dat slachtoffer letsels heeft opgelopen t.g.v. schotverwonding in hals waarbij o.a. halsruggemerg is verscheurd en dat als verwikkeling een longontsteking is ontstaan die tot haar dood heeft geleid. Hof heeft voorts n.a.v. gevoerd verweer, mede o.g.v. inhoud van rapport van neuroloog, als zijn oordeel tot uitdrukking gebracht dat dood van slachtoffer het gevolg is geweest van handelen van verdachte en dat daaraan niet afdoet dat slachtoffer zelf heeft besloten om een op zichzelf technisch mogelijke behandeling van die infectie niet toe te staan aangezien die beslissing er in de omstandigheden van het geval niet aan in de weg staat dat “als gevolg van die infectie ingetreden dood aan (handelwijze van) verdachte wordt toegerekend”. Aldus heeft hof tot uitdrukking gebracht dat verdachte omstandigheden in het leven heeft geroepen die slachtoffer ertoe hebben gebracht beslissing te nemen af te zien van medische behandeling en dat die beslissing in keten van gebeurtenissen niet zodanige invloed heeft gehad, dat dood van slachtoffer redelijkerwijs niet meer als gevolg van handelen van verdachte aan deze zou kunnen worden toegerekend. Dat oordeel geeft niet blijk van onjuiste rechtsopvatting en is ook zonder nadere motivering niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen buitengewoon ernstig letsel dat slachtoffer door toedoen van verdachte had opgelopen. Volgt verwerping.