Hof Den Haag 3 september 2019, ECLI:NL:GHDHA:2019:2390

Belangh, X, is werkzaam op een schip met een Rijnvaartverklaring met een in Nederland gevestigde exploitant. De werkgever van X is gevestigd in Luxemburg gevestigd. De SVB heeft een A1-verklaring afgegeven en de Nederlandse sociale zekerheidswetgeving van toepassing geacht. De A1-verklaring staat onherroepelijk vast. De Inspecteur is gebonden aan de A1-verklaring. X is premieplichtig voor de Nederlandse volksverzekeringen in 2011 tot en met 2014. Art. 5 van de Rijnvarendenovereenkomst staat niet in de weg aan de bevoegdheid van de inspecteur de verzekeringsplicht vast te stellen. De Inspecteur heeft de procedure van art 16 van de Verordening (EG) nr. 987/2009 voor toepassing van art. 13 van Verordening (EG) nr. 883/2004 niet geschonden, aangezien het i.c. niet gaat om toepassing van laatstbedoelde bepaling. Het beginsel van loyale samenwerking (art. 4, lid 3, VWEU) is evenmin geschonden. X zal indien hij een uitzondering op de aanwijsregels van de Rijnvarendenover-eenkomst wenst, daartoe volgens de in art. 18 van Verordening (EG) nr. 987/2009 beschreven procedure een verzoek tot regularisatie moeten indienen bij de bevoegde autoriteit of het orgaan dat is aangewezen door de autoriteit van Luxemburg als hij toepassing van die wetgeving wenst. X kan geen recht doen gelden op hogere aftrek van voorheffing sociale verzekeringspremies dan hij al heeft gehad. De algemene beginselen van behoorlijk bestuur zijn niet geschonden. De Inspecteur heeft in de bezwaarfase voor de jaren 2011 en 2012 toestemming van X gekregen voor verlenging van de termijn voor het doen van uitspraak op bezwaar. De termijn die daarmee is gemoeid telt daarom bij de berekening van de overschrijding van de redelijke termijn niet mee. X heeft voor die jaren geen recht op vergoeding van immateriële schade.

De uitspraak op rechtspraak.nl