Hof Arnhem-Leeuwarden 22 oktober 2013, ECLI:NL:GHARL:2013:7962
Appellant heeft zich in eerste aanleg in de strafzaak van geïntimeerden gevoegd als benadeelde partij. Een deel van zijn vordering is door de strafrechter toegewezen, voor het overige is hij niet-ontvankelijk verklaard. Geïntimeerden noch de officier van justitie hebben hoger beroep ingesteld. Appellant vordert nu op de voet van artikel 421 lid 4 Sv in hoger beroep voor de civiele rechter toewijzing van het deel van zijn vordering waarin hij niet-ontvankelijk is verklaard. Op grond van de gegevens uit de wetsgeschiedenis leidt het hof evenwel af dat de bepaling van artikel 421 lid 4 Sv slechts bedoelt een rechtsmiddel te verschaffen aan de benadeelde partij wier vordering in de strafzaak ontvankelijk is bevonden en waarvan de behandeling (dus) geen onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, terwijl deze vordering vervolgens ten gronde is afgewezen. Het ontworpen stelsel bevatte immers van meet af aan een behoorlijke rechtsgang voor de benadeelde partij die – wegens complexiteit van de vordering, of op andere grond – niet in haar vordering werd ontvangen. Alleen de benadeelde partij van wie de vordering weliswaar wel ontvankelijk werd geacht maar op inhoudelijke gronden werd afgewezen, ontbeerde in dit stelsel aanvankelijk een rechtsmiddel indien noch de verdachte noch de officier van justitie hoger beroep had ingesteld tegen het strafvonnis. Om die lacune op te vullen is met artikel 421 lid 4 Sv een bijzondere vorm van hoger beroep opengesteld. De term ‘afgewezen’ en ‘afwijzing’ in artikel 421 lid 4 Sv moeten dus beperkt worden uitgelegd; zij omvatten, anders dan doorgaans, niet ook ‘niet-ontvankelijk verklaard’ en ‘niet-ontvankelijk verklaring’. Het in artikel 421 lid 4 Sv voorziene geval doet zich in de onderhavige zaak niet voor. Tegen de niet-ontvankelijkverklaring van appellant staat derhalve geen hoger beroep open. Het hof verklaart zich onbevoegd van de vordering kennis te nemen en verwijst de zaak naar de bevoegde rechtbank.
De uitspraak op rechtspraak.nl