CRvB 11 december 2020, ECLI:NL:CRVB:2020:3387

Het college heeft de afwijzing van het verzoek om kwijtschelding van het restant van de in 1997 ontstane vordering ten onrechte gebaseerd op artikel 58 van de PW. Op grond van artikel 58 van de WWB was het college bevoegd tot terugvordering en kwijtschelding, ook voor de onder de Abw ontstane vorderingen. Een beleidsregel, die toepassing van een bij wet geregelde begunstigende bevoegdheid volledig uitsluit, kan de toets van een redelijke beleidsbepaling niet doorstaan. Ook de verplichte terugvordering bij schending van de inlichtingenverplichting kan dit zo te noemen “nul” beleid niet rechtvaardigen. Dit geldt ook voor de kwijtschelding van oude terugvorderingen. Per 1 januari 2013 is met de Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving een gebonden terugvordering bij schending van de inlichtingenverplichting ingevoerd maar ook een discretionaire bevoegdheid tot -onder voorwaarden - kwijtschelding van die terugvorderingen. Doordat niet meer onder alle omstandigheden onbeperkt terugvorderingen wegens schending van de inlichtingenverplichting kunnen worden ingevorderd, is een begunstiging in het leven geroepen tegen het voorheen in vaste rechtspraak niet-onredelijk geoordeelde beleid dat behoudens dringende redenen geen kwijtschelding van die terugvorderingen wordt verleend. De schuldenaren van oude terugvorderingen behoren op dit punt niet van die begunstiging te worden uitgesloten vanwege toepassing van het overgangsrecht van de Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving dat hen beoogt te beschermen.

De uitspraak op rechtspraak.nl