CBb 24 september 2019, ECLI:NL:CBB:2019:443

- artikel 23, zesde lid, van de Meststoffenwet - artikel 72a van het Uitvoeringsbesluit Meststoffenwet - artikel 1 van het Eerste Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EP) Beroep op de knelgevallenregeling slaagt niet, alleen al omdat niet wordt voldaan aan de 5% voorwaarde genoemd in artikel 23, zesde lid, van de Meststoffenwet en artikel 72a, derde lid, van het Uitvoeringsbesluit Meststoffenwet. Geen schending van artikel 1 van het EP. Appellante beschikte pas na 2 juli 2015 over de vereiste Nbw-vergunning. Appellante is dus met de door haar gedane investeringen vooruitgelopen op de voor de volledige uitbreiding benodigde vergunning. Zoals het College eerder heeft overwogen in zijn uitspraak van 9 januari 2019 (ECLI:NL:CBB:2019:7) is dan in beginsel geen ruimte om aan te nemen dat sprake is van een schending van artikel 1 van het EP. Appellante heeft pas op 30 juni 2015 een financieringsovereenkomst met de bank afgesloten voor de bedrijfsuitbreiding. Appellante had er op dat moment rekening mee moeten houden dat nadere productiebeperkende maatregelen konden worden genomen. Hoewel de frustratie over de langdurige vertraging vanwege het Natura 2000-gebied begrijpelijk is, als ook de vertraging door het tragische sterfgeval binnen de familie, laat dit onverlet dat appellante de verantwoordelijkheid droeg om haar beslissingen aan te passen aan de omstandigheden van het moment. Niet gebleken is dat op 30 juni 2015 niet nog de mogelijkheid openstond om (deels) terug te keren op de ingeslagen weg van een forse uitbreiding. Van een noodzaak om uit te breiden tot de gewenste omvang is het College ook niet gebleken. Verder ontbreken een nadere toelichting en financiële onderbouwing met betrekking tot de feitelijke gevolgen van het bestreden besluit voor het bedrijf van appellante.

De uitspraak op rechtspraak.nl