Bijlage I Regeling veiligheid primaire waterkeringen 2023: behorend bij artikel 1 van deze regeling (procedure beoordeling primaire waterkeringen)

Regeling veiligheid primaire waterkeringen 2023

1 Inleiding 1.1 Wettelijk kader: beoordeling primaire waterkeringen en systematiek monitoring 1.2 De Regeling veiligheid primaire waterkeringen 2023 1.3 Leeswijzer 2 De beoordeling op hoofdlijnen 2.1 Planning van de beoordeling 2.2 De beoordeling van een dijktraject op hoofdlijnen 2.2.1. Voorbereiding 2.2.2. Uitvoering 2.2.3. Rapportage 3 Voorbereiding 3.1 De voorbereidingsfase 3.2 Het opstellen van het verhaal van de kering 3.3 Het selecteren van de relevante faalmechanismen 3.4 Het opstellen van het plan van aanpak 4 Uitvoering 4.1 De uitvoeringsfase 4.2 De analyse van de relevante faalmechanismen 4.3 Het inrichten van een werkatelier 4.4 Selectie dominante faalpaden en aanpak nadere analyse 4.5 De analyse van de dominante faalpaden 4.6 De bepaling van de overstromings- of faalkans 4.7 Het opstellen van het veiligheidsoordeel 5 Rapportage 5.1 De beoordelingsrapportage 5.2 De informatie in de beoordelingsrapportage 5.2.1. Het resultaat: de overstromings- of faalkans en het veiligheidsoordeel 5.2.2. De duiding van het resultaat 5.2.3. Een overzicht van de te treffen voorzieningen 5.3 Logboek 6 Kwaliteitsborging 6.1 Inleiding 6.2 Relevante aspecten: kwaliteitsdimensies 6.3 Kennis en instrumenten 7 Overige bepalingen 7.1 Voorlopig oordeel 7.2 Omgaan met nieuwe kennis 7.3 Versterkingsprojecten 7.4 Recent opgeleverde projecten 7.5 Waterkeringen in het buitenland Addenda Begrippenlijst Afkortingen Schematische weergave beoordelingsproces De Waterwet bepaalt dat de keringbeheerder iedere twaalf jaar een verslag uitbrengt aan de Minister van Infrastructuur en Waterstaat (verder: minister) over de waterstaatkundige toestand van de primaire waterkeringen in zijn beheergebied in het licht van de normen, bedoeld in artikel 2.2 van de Waterwet, zie ook tabel 1.1 en 1.2. De regels voor de beoordeling van de veiligheid van de primaire waterkering zijn vastgelegd in de Regeling veiligheid primaire keringen 2023, waarvan deze bijlage een onderdeel is. In deze regeling wordt de beoo

• • een globale planning voor de beoordeling van alle dijktrajecten in het beheergebied van de keringbeheerder; de planning bevat het moment waarop de dijktrajecten worden beoordeeld;
• • een toelichting op de keuzes die zijn gemaakt in de planning; in de toelichting legt de keringbeheerder ook vast hoe wordt omgegaan met nieuwe kennis en instrumenten die gedurende de beoordelingsperiode beschikbaar komen.
• 1. Voorbereiding
• 2. Uitvoering
• 3. Rapportage
• • Het opstellen van het verhaal van de kering. Het verhaal van de kering is het resultaat van een analyse van de waterkering gericht op het begrijpen van de overstromings- of faalkans door de beschrijving van de waterkering, de ondergrond en de belastingen. Het resultaat van het verhaal van de kering is een ordening en interpretatie van de gegevens rondom de gebeurtenissen die kunnen leiden tot een overstroming.
• • Het selecteren van de relevante faalmechanismen van een dijktraject. Een faalmechanisme betreft de combinatie van alle faalpaden met hetzelfde initieel mechanisme. Een faalpad is de keten van elkaar opvolgende gebeurtenissen die leiden tot een overstroming of falen van de waterkering overeenkomstig de omschrijving in de Waterwet. Er zijn verschillende faalmechanismen, maar niet alle faalmechanismen zijn even waarschijnlijk voor een bepaalde locatie. Het is daarom voor het bepalen van de overstromingskans niet nodig alle mogelijke faalmechanismen te analyseren. In dit onderdeel wordt bepaald welke faalmechanismen relevant zijn voor het dijktraject en nader worden beschouwd.
• • Het opstellen van het plan van aanpak voor de beoordeling van een dijktraject. Dit plan van aanpak beschrijft de strategie voor de beoordeling van de voor het dijktraject relevante faalmechanismen, zoals bepaald in het vorige onderdeel. Het plan van aanpak bevat ook hoe aan de kwaliteitseisen wordt voldaan.
• • De analyse van de relevante faalmechanismen. Het betreft de analyse van de relevante faalmechanismen, overeenkomstig het plan van aanpak. Het resultaat van deze analyse geeft een eerste schatting van de overstromings- of faalkans van het dijktraject en inzicht in de bijdrage van de relevante faalmechanismen.
• • De selectie en aanpak van dominante faalpaden. De overstromings- of faalkans en de veiligheidsopgave van een dijktraject worden vooral bepaald door de dominante faalpaden. De dominante faalpaden worden geselecteerd op basis van de resultaten van de analyse van de relevante faalmechanismen. Ook wordt in dit onderdeel beschreven hoe deze nader worden geanalyseerd.
• • De analyse van de dominante faalpaden. De dominante faalpaden worden nader geanalyseerd. Daarbij wordt rekening gehouden met de laatste inzichten in de belasting op en de sterkte van de waterkering.
• • De bepaling van de overstromings- of faalkans van het dijktraject. Voor alle relevante faalmechanismen wordt op basis van de analyse van dominante faalpaden de bijdrage aan de overstromings- of faalkans nader bepaald. Vervolgens worden de bijdragen van alle relevante faalmechanismen gecombineerd tot een overstromings- of faalkans van het dijktraject (zie bijlage II (Randvoorwaarden beoordeling)).
• • Het opstellen van het veiligheidsoordeel. De keringbeheerder stelt het veiligheidsoordeel op, op basis van de overstromings- of faalkans van het dijktraject. Het veiligheidsoordeel wordt uitgedrukt in categorieën. De categorieën geven de relatie aan tussen de overstromings- of faalkans van een dijktraject en de ondergrens en de signaleringswaarde.
• • Het opstellen van het verhaal van de kering.
• • Het selecteren van de relevante faalpaden.
• • Het opstellen van het plan van aanpak.
• • Beschrijving van de waterkering De beschrijving van de eigenschappen van de waterkering die van belang zijn voor een overstromings- of faalkansanalyse, waarbij ook de relatie wordt gelegd met de historische achtergrond van de waterkering. Het gaat onder andere om de geometrie en de opbouw van de waterkering, type bekledingen, waterkerende constructies, waterkerende kunstwerken en niet-waterkerende objecten die de overstromings- of faalkans kunnen beïnvloeden.
• • Geologische en geohydrologische analyse Geologische processen hebben de ondergrond en het landschap in Nederland gevormd. Een geo(hydro)logische analyse levert relevante inzichten op voor zowel de ondergrond als het watersysteem. Voor het bepalen van de relevante faalpaden is het belangrijk de recente geologische tijdvakken te analyseren en de geohydrologische en geotechnische eigenschappen van het ondergrondsysteem kwalitatief te beschrijven.
• • Hydrologische en hydraulische analyse Voor het begrijpen van de overstromings- of faalkans en het bepalen van de relevante faalmechanismen is het belangrijk de hydrologie te analyseren en de hydraulische kenmerken kwalitatief te beschrijven. Het gaat daarbij om een beschrijving van de hydraulische belasting van het dijktraject vanuit het watersysteem, waar nodig in combinatie met hydrologische gebeurtenissen, zoals extreme neerslag.
• • Kennis en ervaring van de keringbeheerder Inspecties van de waterkering hebben inzicht gegeven in opgetreden schade en vervormingen van de waterkering. Daarnaast heeft de keringbeheerder de waterkering eerder beoordeeld en mogelijk versterkt. Al deze kennis en ervaring van de keringbeheerder worden meegenomen bij het opstellen van het verhaal van de kering.
• • De analyse van de relevante faalmechanismen.
• • De selectie van de dominante faalpaden en de aanpak voor de nadere analyse.
• • De analyse van de dominante faalpaden.
• • Het bepalen van de overstromings- of faalkans van het dijktraject.
• • Het opstellen van het veiligheidsoordeel over het dijktraject.
• • Het resultaat van de beoordeling: de overstromings- of faalkans van het dijktraject en het veiligheidsoordeel (zie paragraaf 5.2.1).
• • De duiding van het resultaat (zie paragraaf 5.2.2).
• • Indien relevant: een overzicht van de te treffen voorzieningen (zie paragraaf 5.2.3).
• • Een beschrijving van de aanpak die is gevolgd om de overstromings- of faalkans van het dijktraject te bepalen, in relatie tot het verhaal van de kering en de keuze van de relevante faalpaden.
• • De aanbeveling uit het werkatelier voor het vervolg van de beoordeling van de dominante faalpaden en een toelichting hoe deze aanbeveling is verwerkt in de uitvoering van de beoordeling.
• • Een beschrijving van de manier waarop de kwaliteitsborging heeft plaatsgevonden tijdens de uitvoering van de beoordeling.
• • Een onderbouwing van de manier waarop invulling is gegeven aan de kwaliteitsindicatoren, opgenomen in hoofdstuk 6.
• • Het veiligheidsoordeel: de overstromings- of faalkans van het dijktraject, uitgedrukt in een van de categorieën van tabel 4.1 zoals opgenomen in paragraaf 4.7.
• • De overstromingskans per jaar van het dijktraject, of
• • De faalkans per jaar als het een dijktraject uit een voorliggende waterkering betreft, of
• • De overstromingskans per keer dat het dijktraject 16-5 hydraulisch wordt belast als gevolg van een overstroming van het aangrenzende gebied als bedoeld in bijlage III, kolom 4, bij de Waterwet.
• • De bijdragen aan de overstromings- of faalkans van de voor het dijktraject relevante faalmechanismen.
• • De overstromingskans per keer dat de afvoer- of bergingscapaciteit van een watersysteem wordt vergroot, bedoeld in bijlage III, kolom 5, bij de Waterwet. Deze aanvullende eis is van toepassing bij dijktrajecten waar sprake is van inzet van berging- of afvoermaatregelen, of
• • De kans dat een kering niet sluit bij een sluitvraag, bedoeld in bijlage III, kolom 6, van de Waterwet. Deze aanvullende eis is van toepassing voor een aantal waterkeringen, waaronder de stormvloedkeringen. Voor die waterkeringen waar gewerkt wordt met de zogenaamde prestatiepeilen kan in de beoordelingsrapportage worden verwezen naar de rapportage daarover.
• • Een overzicht van de dominante faalpaden en dijkvakken die de grootste bijdrage leveren aan de overstromings- of faalkans van het dijktraject.
• • Een overzicht van de dominante faalpaden en dijkvakken die de veiligheidsopgave van het dijktraject bepalen.
• • De mate waarin de onderhoudstoestand van de waterkering van invloed is op de overstromings- of faalkans.
• • De invloed op de overstromings- of faalkans van het dijktraject van bijzondere elementen in het watersysteem (bijvoorbeeld voorliggende waterkeringen) of op of nabij de waterkering (bijvoorbeeld niet-waterkerende objecten of voorlanden).
• • De onderdelen van het dijktraject waarbij aannemelijk is gemaakt dat deze een verwaarloosbare bijdrage leveren aan de overstromings- of faalkans, bijvoorbeeld de dijkvakken waarvoor geldt dat versterkingswerkzaamheden worden uitgevoerd of waarvan de verkenningsfase of planstudie voor 2035 start.
• • Selectie relevante faalmechanismen De keringbeheerder motiveert de keuze op basis van het verhaal van de kering.
• • Analyse relevante faalmechanismen De keringbeheerder legt ten minste vast welke uitgangspunten voor het bepalen van de overstromings- of faalkans van de waterkering bij de analyse van relevante faalpaden zijn gehanteerd.
• • Selectie en analyse dominante faalpaden De keringbeheerder motiveert de keuze op basis van de analyse van de relevante faalpaden en de aanbeveling van het werkatelier. De keringbeheerder legt ten minste vast welke uitgangspunten voor het bepalen van de overstromings- of faalkans van de waterkering bij de analyse van dominante faalpaden zijn gehanteerd.
• • Kwaliteitsborging De keringbeheerder geeft aan op welke manier invulling is gegeven aan de kwaliteitsborging in bovenstaande analyses.