Bijlage 9 Vaststelling enige energieprogramma’s (tweede tranche) 1996

Vaststelling enige energieprogramma’s (tweede tranche) 1996

Het doel van het programma is het bevorderen van energiebesparing in de Nederlandse industrie, opdat in het jaar 2000 19% efficiencyverbetering van het energiegebruik, exclusief grondstoffen, wordt bereikt ten opzichte van 1989, conform de doelstelling van de Vervolgnota Energiebesparing. Om de doelstelling te bereiken, is voor de industrie een aantal instrumenten opgezet, zoals meerjarenafspraken (MJA’s), het Besluit tenders industriële energiebesparing (TIEB), de Subsidieregeling energiebesparings- en milieu-adviezen (E&M) en het onderhavige programma, dat in het kader van het Besluit subsidies energieprogramma’s is gericht op de voedings- en genotmiddelenindustrie. Het programma beoogt in de bovengenoemde bedrijfssectoren, waarmee meerjarenafspraken zijn of zullen worden gemaakt, de doelstellingen van die meerjarenafspraken te realiseren. De voornaamste soorten projecten die in 1996 voor subsidie in aanmerking komen, zijn haalbaarheidsprojecten, onderzoeks- of ontwikkelingsprojecten, demonstratieprojecten, marktintroductieprojecten en kennisoverdrachtprojecten die gericht zijn op: De mate waarin een project bijdraagt aan de realisering van de doelstellingen van het programma, wordt tevens bepaald door de volgende aspecten: Toelichting op de bovengenoemde aspecten: ad a. Projecten zullen veelal voor wat betreft de slaagkans een zeker risico met zich dragen. Indien de slaagkans van het project op zichzelf te gering wordt geacht zal het verlenen van een subsidie niet aan de orde zijn. Voor het vaststellen van de slaagkans van een project wordt, naast een inschatting van de technische en financieel/economische haalbaarheid, tevens rekening gehouden met factoren van organisatorische en bestuurlijke aard, alsmede met de financiële draagkracht van de aanvrager. Demonstratie- en marktintroductieprojecten kunnen slechts dan voor subsidie in aanmerking komen indien de technische en financieel-economische haalbaarheid voldoende is aangetoond. ad b. Bij de bepaling van de mi

beheersing en verbetering van de energiehuishouding in bedrijven, waaronder tevens projecten voor verbetering van produktielogistiek, procesregelingen en procesintegratie zijn begrepen;
verbetering van de opwekking en de toepassing van warmte, koude en elektriciteit bij industriële bedrijven;
verbetering of vernieuwing van branche-specifieke procestechnologie van energie-intensieve processen, bijvoorbeeld voor het concentreren van processtromen (indampen, kristalliseren, membraanprocessen) en voor het conserveren van producten en/of processtromen (vriezen, koelen, drogen, bakken, steriliseren), en op de toepassing daarvan.
a. de slaagkans van het project;
b. de milieuverdienste van het project;
c. de relevantie voor andere doelstellingen van overheidsbeleid en de aansluiting op internationale ontwikkelingen;
d. de nieuwheid en oorspronkelijkheid van het project en de hoeveelheid relevante informatie die met het project aan de bestaande kennis wordt toegevoegd;
e. de projectkosten in relatie tot de bijdrage aan de realisatie van de doelstellingen van het programma;
f. de bijdrage van het project aan de realisatie van een meerjarenafspraak;
g. de toepassingsmogelijkheden van het projectresultaat in de markt;
h. de kostprijsverlaging van voor het programma relevante technieken;
i. de mate waarin relevante kennisoverdracht mogelijk is.
de mate waarin het project bijdraagt aan een verbetering van de huidige situatie op het gebied van emissies en reststoffenverwerking;
de mate waarin wordt vermeden dat verschuivingseffecten van milieuproblemen van het ene milieucompartiment naar het andere optreden.
het toepassen van nieuwe dan wel vernieuwende technologieën;
het geven van nieuwe toepassingen aan bestaande technologieën;
(vergaande) procesintegratie.
instellingen voor onderzoek en hoger of wetenschappelijk onderwijs; leveranciers en fabrikanten van produktie-apparatuur of processen, alsmede van procesonderdelen;
adviesbureau’s.