Art. 12

1. Wanneer uit bij de in deze richtlijn omschreven controles blijkt dat een dier niet aan de voorwaarden van de communautaire voorschriften of, voor gebieden waarvoor nog geen harmonisatie op communautair niveau heeft plaatsgevonden, aan de voorwaarden van de nationale voorschriften voldoen, of wanneer blijkt dat onregelmatigheden zijn begaan, besluit de bevoegde autoriteit na overleg met de importeur of diens vertegenwoordiger om:

a) of wel de dieren onder te brengen, te voeden, te drenken en, indien nodig, te laten verzorgen;

b)

in voorkomend geval de dieren in quarantaine te plaatsen of te isoleren;

c)

of wel de partij binnen een door de bevoegde nationale autoriteit vast te stellen termijn door te zenden naar een plaats die buiten het in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied gelegen is, wanneer veterinairrechtelijke overwegingen of het welzijn van de dieren zich daar niet tegen verzetten.

In dat geval moet de officiële dierenarts van de inspectiepost aan de grens;

- de andere inspectieposten aan de grens er overeenkomstig lid 4 van in kennis stellen dat de partij is geweigerd, met opgave van de geconstateerde overtredingen,

- het veterinair certificaat of document dat de geweigerde partij vergezelt, intrekken op de wijze die zal worden bepaald volgens de procedure van artikel 23,

- de Commissie, met een nader te bepalen frequentie, via de bevoegde centrale autoriteit in kennis stellen van de aard en de frequentie van de geconstateerde overtredingen.

Indien het, met name in verband met het welzijn van de dieren, onmogelijk is de partij door te zenden

- kan de officiële dierenarts met instemming van de bevoegde autoriteit en na de keuring vóór de slachting, onder de in de communautaire regelgeving vastgelegde voorschriften, toestemming verlenen voor het slachten van de dieren ten behoeve van de menselijke consumptie;

- moet de officiële dierenarts in het tegenovergestelde geval opdracht geven tot het slachten van de dieren voor andere doeleinden dan voor menselijke consumptie of tot vernietiging van de karkassen of kadavers, waarbij hij nadere voorschriften met betrekking tot de controle op het gebruik van de aldus verkregen produkten vaststelt.

De bevoegde centrale autoriteit stelt de Commissie overeenkomstig lid 4 in kennis van de gevallen waarin gebruik is gemaakt van deze afwijking.

De Commissie stelt het Permanent Veterinair Comité regelmatig op de hoogte van deze gegevens.

2. De kosten in verband met de in lid 1 genoemde maatregelen, met inbegrip van de vernietiging of het gebruik van het vlees voor andere doeleinden, komen ten laste van de importeur of diens vertegenwoordiger.

De opbrengst van de verkoop van de in lid 1, onder c), derde alinea, bedoelde produkten gaat na aftrek van de bovengenoemde kosten naar de eigenaar van de dieren of naar diens vertegenwoordiger.

3. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.

4. De informatie van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten, van de inspectieposten aan de grens en van de Commissie vindt plaats in het kader van het programma voor de onwikkeling van de automatisering van de veterinaire controleprocedures.

De Commissie zal daartoe volgens de procedure van artikel 23 een systeem voor gegevensverwerking met databanken opzetten, dat de diensten van de inspectieposten aan de grens en de bevoegde veterinaire autoriteiten met de Commissie verbindt, dat alle gegevens over de invoer van dieren uit derde landen omvat (SHIFT-project), en dat wordt aangesloten op het geïnformatiseerde verbindingssysteem tussen veterinaire autoriteiten bedoeld in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG.

5. De bevoegde autoriteiten doen, in voorkomend geval, mededeling van de gegevens waarover zij beschikken overeenkomstig Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21 november 1989 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zooetechnische wetgeving (10).