ABRvS 22 februari 2008, ECLI:NL:RVS:2008:BC5889

Wijziging beperking verblijfsvergunning regulier / specifieke verblijfsdoel / opgeven beperking niet verplicht Anders dan de staatssecretaris betoogt volgt uit de toepasselijke wettelijke voorschriften op zichzelf niet dat een vreemdeling bij zijn aanvraag, behalve het specifieke verblijfsdoel, ook de beperking op basis waarvan hij verblijf beoogt dient op te geven. Het is immers aan de staatssecretaris om naar aanleiding van het door een vreemdeling opgegeven specifieke verblijfsdoel te bepalen welke aan de verblijfsvergunning te verbinden beperking van toepassing is. Zoals ook de rechtbank heeft overwogen komt uit de door de vreemdeling bij haar aanvraag gegeven toelichting onmiskenbaar naar voren dat zij voortgezet verblijf beoogt wegens feitelijke verbreking van de huwelijksrelatie als gevolg van huiselijk geweld. Nu de vreemdeling aldus heeft voldaan aan de op haar rustende verplichting om het specifieke verblijfsdoel, in verband waarmee zij voortgezet verblijf wenst, op te geven, kan het enkele feit dat zij op het aanvraagformulier niet de juiste hoofdreden van verblijf heeft aangekruist en in de begeleidende brief niet de juiste beperking heeft genoemd niet aan haar worden tegengeworpen. Anders dan de staatssecretaris betoogt, staat artikel 3.100 van het Vb 2000 hieraan niet in de weg, aangezien de vreemdeling het door haar opgegeven specifieke verblijfsdoel niet heeft gewijzigd. Nu uit het vorenoverwogene voortvloeit dat op de vreemdeling geen wettelijke verplichting rustte om bij de aanvraag, naast het specifieke verblijfsdoel, ook de beperking op basis waarvan zij verblijf beoogt op te geven, komt geen betekenis toe aan de door de staatssecretaris naar voren gebrachte omstandigheden dat de vreemdeling gedurende de gehele procedure door een professionele gemachtigde is bijgestaan en zij in bezwaar nader heeft toegelicht waarom zij heeft verzocht om wijziging van de beperking van de aan haar verleende verblijfsvergunning regulier in de beperking ‘conform beschikking minister’.

De uitspraak op rechtspraak.nl