Rb. Zwolle-Lelystad 1 september 2011, ECLI:NL:RBZLY:2011:BR6486

De Nederlandse Schapen- en Geitenfokkers Organisatie (NSFO) en de Gezondheidsdienst voor Dieren B.V. (de Gezondheidsdienst) bieden beide een certificeringsprogramma aan ter voorkoming van de uitbraak van zwoegerziekte bij schapen en geiten. NSFO erkent de certificeringen van de Gezondheidsdienst en neemt haar verklaringen over. De Gezondheidsdienst weigert de certificeringen van de NSFO over te nemen. NSFO vordert in kort geding - kort gezegd - dat de voorzieningenrechter zal bevelen dat de Gezondheidsdienst de certificaten van NSFO wel accepteert. De voorzieningenrechter overweegt dat geen grond bestaat voor het oordeel dat de Gezondheidsdienst in strijd handelt met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt door te willen voorkomen dat de kwaliteit van haar certificeringsprogramma achteruit gaat door handel tussen NSFO-fokkers en GD-fokkers zonder consequenties voor de status van de GD-fokker toe te staan. Geen regel van ongeschreven recht bestaat die maakt dat de Gezondheidsdienst gehouden is de eisen van haar gezondheidsprogramma naar beneden bij te stellen omdat de door haar gehanteerde strenge eisen de handel tussen fokkers bemoeilijkt. In dit verband is van belang dat fokkers op vrijwillige basis deelnemen aan het programma van de Gezondheidsdienst en het hen evenzeer vrij staat zich aan te sluiten bij het programma van de NSFO dan wel in het geheel niet deel te nemen aan een certificeringsprogramma. Van een situatie dat de Gezondheidsdienst met onoorbare middelen haar positie van monopolist tracht te handhaven, zoals NSFO stelt, is - nog daargelaten of de term monopolist nog langer op de Gezondheidsdienst van toepassing is, nu ook NSFO een certificeringsprogramma aanbiedt - dan ook geen sprake.

De uitspraak op rechtspraak.nl