Rb. 's-Gravenhage 19 oktober 2012, ECLI:NL:RBSGR:2012:BY4987

Verweerder heeft in het besluit tot oplegging van de vrijheidsbeperkende maatregel niet gemotiveerd waarom het belang van de openbare orde deze vordert en niet gemotiveerd waarom daarbij tevens van belang is dat eiseres niet voldaan heeft aan de rechtsplicht om uit eigen beweging Nederland te verlaten. In het besluit is immers geen enkele onderbouwing terug te vinden. De door verweerder ter zitting gegeven motivering kan voorts niet als een deugdelijke motivering worden aangemerkt, nu de verwijzing naar het afwijzende asielbesluit van 11 september 2008 en andere procedures die eiseres zou hebben gevoerd voor de rechtbank niet inzichtelijk maakt of eiseres zich al dan niet aan eerdere (opvolgende) vertrektermijnen en –verplichtingen (al dan niet na rechtmatig verblijf) heeft gehouden. Van deze procedures bevinden zich immers geen stukken in het dossier. Voorts heeft verweerder in het besluit noch in zijn toelichting ter zitting aandacht besteed aan het zich wel in het dossier bevindende afwijzende besluit van 17 augustus 2012 naar aanleiding van de aanvraag tot afgifte van een document als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw en waarin staat dat gebleken is dat eiseres niet langer rechtmatig in Nederland verblijft en zij Nederland uit eigen beweging binnen vier weken dient te verlaten. De maatregel van 24 augustus 2012 is derhalve opgelegd, terwijl aan eiseres nog een vertrektermijn was gegund als bedoeld in artikel 62, eerste lid, van de Vw. Uit het besluit van 24 augustus 2012 blijkt niet dat verweerder bij de oplegging van de maatregel overeenkomstig zijn beleid heeft bezien of is voldaan aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit en of is bekeken of een lichter middel kan worden toegepast. De toelichting van verweerder ter zitting dat juist omdat eiseres niet heeft voldaan aan haar rechtsplicht Nederland te verlaten de maatregel het juiste middel is en de maatregel al een lichter middel is, getuigt naar het oordeel van de rechtbank niet van een afweging als in verweerders beleid bedoeld.

De uitspraak op rechtspraak.nl