Rb. 's-Gravenhage 28 december 2007, ECLI:NL:RBSGR:2007:BC2368
Voortgezet verblijf na amv-vergunning Eiser, afkomstig uit Angola, is drie jaar in het bezit geweest van een verblijfsvergunning onder de beperking amv. Tijdens deze periode is TBV 2003/64 in werking getreden. Nu op grond van TBV 2003/64 sinds 1 januari 2004 adequate opvang geacht wordt aanwezig te zijn voor Angolese amv-ers voldeed eiser vanaf die datum niet meer aan de voorwaarden voor het verlengen van de geldigheidsduur van de oorspronkelijke verblijfsvergunning. Verweerder heeft derhalve met juistheid vastgesteld dat eiser niet, zoals is vereist op grond van artikel 3.51, tweede lid, van het Vb 2000, gedurende drie jaar heeft voldaan aan de voorwaarden voor het verlengen van de geldigheidsduur van de oorspronkelijke verblijfsvergunning en eiser geen voortgezet verblijf toekomt op grond van artikel 3.51 van het Vb 2000. In het kader van het beroep op artikel 3.52 van het Vb 2000 overweegt de rechtbank dat verweerder in het bestreden besluit slechts zeer summier is ingegaan op de omstandigheden die door eiser zijn gesteld ten aanzien van het door hem opgebouwde leven in Nederland. Op hetgeen eiser in de bezwaarfase concreet, gemotiveerd en onderbouwd met stukken heeft aangevoerd over zijn voetbalcarrière hier te lande is verweerder in het bestreden besluit in het geheel niet ingegaan. Met eiser is de rechtbank dan ook van oordeel dat de integratie van eiser in de Nederlandse samenleving, met name hetgeen eiser onderbouwd heeft verklaard over zijn voetbaltalent en zijn –carrière, onvoldoende kenbaar is betrokken en meegewogen door verweerder in de besluitvorming. Het motiveringsgebrek klemt te meer nu verweerders beleid geen vastomlijnde criteria kent voor beoordeling van aanspraken op voortgezet verblijf van (ex)-amv-ers en nu eiser voor een deel verder geïntegreerd is geraakt in Nederland en zijn voetbaltalent verder heeft kunnen ontplooien gedurende een jaar waarin hij door een fout van verweerder ten onrechte over een verblijfsvergunning heeft beschikt.
De uitspraak op rechtspraak.nl