Rb. 's-Gravenhage 23 januari 2002, ECLI:NL:RBSGR:2002:AE0255

Somalië / Midgan / categoriale bescherming. De rechtbank acht de door verweerder geschetste uitgangspunten voor het voeren van een beleid van categoriale bescherming, zoals neergelegd in de vvtv-indicatorenbrief van 18 december 1997 en de notitie van 23 mei 2001, niet kennelijk onredelijk. In het bijzonder overschrijdt verweerder de grenzen van een redelijke beleidsbepaling niet door bij de vraag of het voeren van een dergelijk beleid aangewezen is, in beginsel geen zelfstandige betekenis toe te kennen aan de algemene humanitaire situatie (in sociaal-economische zin). Gelet op het doel en strekking van de vvtv, namelijk als onderdeel van het asielbeleid en als aanvulling op de daarbij gehanteerde individuele toelatingsgronden, is het standpunt van verweerder dat met het voeren van een categoriaal beschermingsbeleid primair wordt beoogd om bescherming te bieden tegen (ernstig en willekeurig) menselijk geweld gerechtvaardigd. Ook de (categoriale) maatstaf die verweerder aanlegt bij de beoordeling of sprake is van een binnenlands vestigingsalternatief kan niet als kennelijk onredelijk worden beschouwd. Reeds in de vvtv-indicatorenbrief heeft verweerder aangegeven dat de algehele situatie in een land van als uitgangspunt geldt voor het al dan niet voeren van een vvtv-beleid en dat individuele omstandigheden daarbij geen rol spelen. Daaruit volgt logischerwijs dat bij de beoordeling of voor een asielzoeker die niet op individuele gronden voor toelating in aanmerking komt een verblijfsalternatief in een deel van zijn land bestaat, de algehele situatie in dat deel van het land daarbij het uitgangspunt zal vormen. Naar het oordeel van de rechtbank bieden de achtereenvolgende ambtsberichten van 23 oktober 1998, 16 februari 2000 en 12 juni 2001 een voldoende grondslag voor het maken van een onderscheid tussen het onveilige en vvtv-waardige zuidelijke deel van Somalië, en het noordelijke en centrale deel van Somalië, waar van een dergelijke geweldssituatie geen sprake is. Naar het oordeel van de rechtbank kan het standpunt van verweerder dat het relatief veilige deel van Somalië als verblijfsalternatief kan dienen voor leden van de Midgan die oorspronkelijk uit het onveilige deel van Somalië afkomstig zijn, nu voor deze groep geen, naar plaatselijke gemeten, categoriale humanitaire noodsituatie dreigt, echter niet zonder nadere motivering worden gevolgd. Het algemene ambtsbericht van 12 juni 2001 biedt, in het licht van het individuele ambtsbericht van 5 december 2000, een ontoereikende grondslag voor verweerders conclusie dat eiser niet in een humanitaire noodsituatie zal komen te verkeren, zodat onvoldoende is gemotiveerd waarom eiser niet voor verlening van een vvtv in aanmerking komt. Beroep gegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl