Rb. Rotterdam 23 maart 2022, ECLI:NL:RBROT:2022:2115

Summary in English below. Kabel op de Noordzeebodem door vistuig van vissersschip uiteen gereten. Schip niet aansprakelijk. Het is niet gebleken dat vissen over kabels op die locatie, in de EEZ van het Verenigd Koninkrijk, is verboden of aan voorwaarden is gebonden. Uitgangspunt is dat daar mocht worden gevist. Geen wettelijk schuldvermoeden, want de kabel is niet een ‘te bekwamer plaatse vastgemaakte zaak’. Gelet op de ratio van artikel 8:546 BW en de risico’s die kabels op of vlak onder de zeebodem opleveren voor de scheepvaart en visserij, is de bewuste kabel ter plaatse van de breuklocatie alleen dan een ‘te bekwamer plaatse vastgemaakte zaak’ zolang deze zodanig is ingegraven in de zeebodem dat het risico op aanraking door (visserij)schepen wordt weggenomen. Dat de kabel aldus was ingegraven, is niet aannemelijk gemaakt. Niettemin kan het in strijd met goed zeemanschap zijn om over een kabel heen te vissen waarvan kenbaar is dat deze geheel of ten dele uit de bodem steekt of er los op ligt. Goed zeemanschap vereist dat een vissersschip zich vergewist van de aanwezigheid van - onder andere - onderzeese kabels die zich op haar route bevinden, maar vereist niet zonder bijzondere bijkomende omstandigheden – zoals waarschuwingen over specifieke gevaren, boeien of wachtschepen - dat het schip in de nabijheid daarvan het vistuig ophaalt om schade aan die kabels te voorkomen. Hoe concreter en actueler het gevaar is waarvoor wordt gewaarschuwd, des te meer volgt uit het goed zeemanschap dat daarmee rekening wordt gehouden. Nu in dit geval zulke omstandigheden ontbreken, heeft het schip geen schuld aan de aanraking en is het niet aansprakelijk. Cable broken on North Sea seabed by fishing vessel’s fishing gear. Ship not liable. It has not been shown that fishing over cables in the EEZ of the United Kingdom is prohibited or restricted. Starting point therefore is that fishing was allowed at that location. The statutory presumption of culpability on the part of the vessel does not apply, because the cable is not ‘an object fixed at the appropriate place’ as meant in article 546 of Book 8 of the Dutch Civil Code. In view of the ratio of that provision and of the risks that are created for (fishing) vessels by cables on or just below the seabed, this cable at the break location can only be considered ‘an object fixed at the appropriate place’ as long as it stays buried in the seabed in such a manner that the risk of snagging by (fishing) vessels is eliminated. That the cable was thus buried has not become apparent. It may nevertheless be against the demands of good seamanship to fish over a cable that wholly or partially sticks out of the seabed or rests on top of it, if this circumstance is known or should be known by the vessel. Good seamanship demands that a fishing vessel verifies whether – amongst other things – subsea cables are on its intended route, but does not require - in the absence of further particular circumstances such as notices through the appropriate channels about specific dangers or buoys or guard vessels – that the vessel lifts its fishing gear when approaching a subsea cable in order to prevent damage to that cable. The more specific and current the danger that is described in warnings issued, the more good seamanship demands that it is taken into account. Given the absence of such circumstances in this case, the ship is not to blame for snagging the cable and therefore not liable

De uitspraak op rechtspraak.nl