Rb. Rotterdam 20 juli 2016, ECLI:NL:RBROT:2016:6041

Summary in English Limitation of liability in inland navigation. The referral decision made by the supervisory judge gives guidance on the issues to be decided by the full court. A claimant in referral proceedings cannot claim more than is stated in the referral decision. In an international matter the CLNI 1988 is paramount. The Netherlands have declared the CLNI 1988 applicable in the entire country. Furthermore the Netherlands have made the reservation provided for in article 18 section 1, opening and subsection a CLNI 1988 as to claims for damage due to a change in the physical, chemical or biological quality of the surface water. In respect thereof the option of a water pollution fund was created in the Netherlands. The description in the respective Royal Decree of the claims subject to limitation by way of a water pollution fund is not in line with the description of the reservation of article 18 CLNI 1988, however the latter is paramount. Claims for damage due to a change in the physical, chemical or biological quality of the surface water subject to limitation, which are excluded from the CLNI 1988 and for which the Netherlands regulation is applicable, include claims for damages as referred to in article 6:96 section 2, opening and subsections a, b and c Netherlands Civil Code as far as these claims involve a change in the physical, chemical or biological quality of the water. The criterion whether measures which have protected or repaired both property and the surface water, can be limited by means of a property fund or a water pollution fund, lies in the purpose the persons taking the measures intended. In case of doubt as to the purpose the persons taking the measures aimed at, the rule of thumb may guide that where property is protected of repaired the measures will be assumed to purport to protect or repair the property (and so a property fund) and that a party contending that such claim can be limited by means of a water pollution fund has to establish the facts or circumstances from which it follows that the claims are subject to limitation by the latter fund. Mirrorwise in such doubt the rule of thumb may guide that where surface water is protected or repaired, the measures will be assumed to purport to protect or repair the water (and so a water pollution fund) and that a party contending that such claim can be limited by means of a property fund has to establish the facts or circumstances from which it follows that the claims are subject to limitation by the latter fund. Furthermore as a rule of thumb guidance can follow from the responsibility of the respective person taking the measures, be it for the property or for the surface water. In case of so called ‘secondary water pollution’ the same criteria and rules of thumb are applicable. Beperking van aansprakelijkheid in de binnenvaart. Renvooiprocedure. Voor de vraag welke vorderingen in een renvooizaak moeten worden beoordeeld is leidend de verwijzingsbeslissing van de rechter-commissaris. De eiser kan in een renvooizaak niet meer aan de rechtbank voorleggen dan de verwijzingsbeslissing omvat. In een internationaal geval geldt de CLNI 1988 als uitgangspunt. Nederland heeft de CLNI 1988 in het gehele land van toepassing verklaard. Nederland heeft voorts het in artikel 18 lid 1, aanhef en onder a CLNI 1988 bedoelde voorbehoud gemaakt ten aanzien van “vorderingen voor schade, veroorzaakt door de wijziging van de fysische, chemische of biologische kwaliteit van het water”. Daartoe is in Nederland de mogelijkheid van een waterverontreinigingsfonds ingesteld. De beschrijving in het betreffende KB van de vorderingen die door een waterverontreinigingsfonds kunnen worden beknot spoort niet met die van het in artikel 18 CLNI 1988 toegelaten voorbehoud, maar laatstgenoemde is leidend. Tot vorderingen wegens schade als gevolg van wijziging van de fysische, chemische of biologische kwaliteitswijziging van het oppervlaktewater, die van toepasselijkheid van de CLNI 1988 zijn uitgezonderd en waarvoor de regeling naar Nederlands recht geldt, dienen tevens te worden gerekend de vorderingen wegens schade als bedoeld in artikel 6:96 lid 2 aanhef en onder a, b en c BW voor zover betreffende schade door fysische, chemische of biologische kwaliteitswijziging van het water. De maatstaf voor het antwoord op de vraag of maatregelen waarmee zowel zaken zijn beschermd of gereinigd, als waterverontreiniging is voorkomen, beperkt of hersteld, kunnen worden beknot door een zakenfonds, dan wel een waterverontreinigingsfonds, ligt in het antwoord op de vraag met welk doel de betreffende maatregelen door de handelende personen werden genomen. Daarbij kan bij twijfel over welk doel de handelende personen voor ogen stond als vuistregel worden aangehouden dat indien zaken worden beschermd tegen verontreiniging, dan wel worden gereinigd van verontreiniging, die maatregelen in beginsel geacht moeten worden te zijn genomen ter bescherming of reiniging van die zaken (dus zakenfonds) en dat het aan de partij die stelt dat de betreffende vorderingen door een waterverontreinigingsfonds kunnen worden beknot is om feiten of omstandigheden aan te voeren waaruit voortvloeit dat de vorderingen door dat fonds beknot kunnen worden. Spiegelbeeldig kan bij zodanige twijfel indien oppervlaktewater wordt beschermd tegen verontreiniging, dan wel wordt gereinigd van verontreiniging, als vuistregel worden aangehouden dat de betreffende maatregelen in beginsel geacht moeten worden te zijn genomen ter bescherming of reiniging van het oppervlaktewater (dus waterverontreinigingsfonds) en dat het aan de partij die stelt dat de betreffende vorderingen door een zakenfonds kunnen worden beknot is om feiten of omstandigheden aan te voeren waaruit voortvloeit dat de vorderingen door dat fonds beknot kunnen worden. Voorts kan als vuistregel worden aangeknoopt bij de verantwoordelijkheid die de betreffende handelende persoon had, hetzij voor de betreffende zaken, hetzij voor het oppervlaktewater. Ingeval van zogenaamde ‘secundaire waterverontreiniging’ gelden dezelfde criteria en vuistregels.

De uitspraak op rechtspraak.nl