Rb. Rotterdam 10 april 2014, ECLI:NL:RBROT:2014:7021

In de aan de gemachtigde van eiser gerichte brief van 19 juni 2013, waarvan de ontvangst niet wordt betwist, heeft verweerder beschreven in welke gevallen wel en in welke gevallen geen gebruik wordt gemaakt van antwoordnummers. De rechtbank is van oordeel dat de keuze om alleen voor bepaalde doelen een antwoordnummer open te stellen een vrije keuze is, die verweerder toekomt, temeer nu de kosten van de bezorging van de op het antwoordnummer ingediende poststukken geheel voor rekening van verweerder komen. De rechtbank neemt hierbij ook in aanmerking dat er een voor iedereen toegankelijk en betrouwbaar alternatief voorhanden is, te weten de verzending per gewone post aan een (postbus)adres. Door de waarschuwing bij brief van 19 juni 2013 had het de gemachtigde van eiser duidelijk moeten zijn dat hij reguliere post aan verweerder niet op het antwoordnummer kon indienen maar daarvoor het postbusadres diende te gebruiken. Dat blijkt overigens ook uit de bezwaarclausule onder het primaire besluit van 29 mei 2013. Niettemin heeft de gemachtigde van eiser, bovendien slechts enkele dagen na ontvangst van deze brief, het bezwaarschrift en de gronden van het bezwaar naar het antwoordnummer verzonden. Eiser heeft geen feiten of omstandigheden aangevoerd om het gebruik van het antwoordnummer, in weerwil van het vorenstaande, te billijken dan wel verschoonbaar te achten. Het voorgaande wordt niet anders door eisers stelling dat het bezwaar en de aanvullende gronden weliswaar waren geadresseerd aan het antwoordnummer van verweerder maar feitelijk (door PostNL) zijn bezorgd aan het adres Postbus 100, 3970 AC Driebergen. Deze stelling miskent dat het door verweerder niet gewenste gebruik van het antwoordnummer dan toch heeft plaatsgevonden. Juist vanwege het kostenaspect is de rechtbank van oordeel dat de reactie van verweerder – het niet in behandeling nemen van het bezwaarschrift – een redelijke is. Zou verweerder het bij een waarschuwing laten, dan valt niet te verwachten dat het ongewenste gebruik van het antwoordnummer voortaan achterwege blijft. Indien een herstelmogelijkheid zou worden geboden, zou verweerder nog meer kosten moeten maken, terwijl ook dan valt te bezien in hoeverre het gebruik van het antwoordnummer wordt gestaakt. Voor verweerder bestond geen bruikbaar, redelijkerwijs te verlangen alternatief voor de gehanteerde werkwijze. Het niet in behandeling nemen van het bezwaarschrift komt naar het oordeel van de rechtbank – gelet op al het vorenstaande – geheel voor risico en rekening van de indiener. Het beroep is ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl