Rb. Roermond 29 december 2008, ECLI:NL:RBROE:2008:BG9240

Verrontreinigingsheffing oppervlaktewateren, berekening vervuilingswaarde Het waterschap Peel en Maasvallei heeft ten behoeve van de in geschil zijnde aanslag over het belastingjaar 2004 de vervuilingswaarde ambtshalve vastgesteld op 550 vervuilingseenheden. Die vervuilingswaarde is van belang voor de hoogte van de Verontreinigingsheffing. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder echter ten onrechte het aantal vervuilingseenheden ambtshalve vastgesteld. Zoals door verweerder ook is erkend, beschikte verweerder over alle benodigde gegevens om de juiste vervuilingswaarde te kunnen vaststellen. Die juiste waarde bedroeg 548,5 vervuilingseenheden. Naar het oordeel van de rechtbank had verweerder het aantal vervuilingseenheden derhalve dienen vast te stellen op 548,5. Voorts heeft het geschil betrekking op de hoogte van de toegepaste hoedanigheidscorrectie (T-correctie). Dit is een correctie op het aantal vervuilingseenheden voor zover het zuurstofbindende stoffen betreft, indien de uitkomst van de methode tot bepaling van het chemisch zuurstofverbruik in belangrijke mate is beïnvloed door biologisch niet afbreekbare stoffen. Die correctie wordt op aanvraag van de belastingplichtige toegepast. Het waterschap heeft een T-correctie toegepast van 0,7357, gebaseerd op een ter zitting van het Gerechtshof te ’s-Hertogenbosch op 10 juni 1994 gesloten compromis voor het belastingjaar 1985. Het waterschap heeft deze T-correctie vervolgens ook voor de belastingjaren 1998 tot 2004 toegepast niettegenstaande het ontbreken van een aanvraag. Eiseres heeft zich eveneens op dit compromis beroepen. Eiseres heeft echter gesteld dat toen is overeengekomen dat de bedoelde correctie 0,333 bedroeg. Uit de in de belastingjaren 1998 tot 2004 jaarlijks aan eiseres toegezonden overzichten blijkt dat het waterschap telkens een T-correctie van 0,7357 heeft toegepast. Ook in het compromis is sprake van een correctie in die orde van grootte. Vervolgens heeft de rechtbank van belang geacht dat die correctie feitelijk steeds aldus is toegepast en eiseres die correctie voor 2004 ook nimmer ter discussie heeft gesteld. Eiseres haar stelling dat een T-correctie van 0,333 toegepast niet onderbouwd. Eiseres heeft weliswaar een eigen berekening overgelegd waaruit zou moeten blijken dat de correctiefactor 0,333 zou moeten zijn, echter bij deze berekening heeft eiseres zich gebaseerd op de stelling dat het afvalwater voor 75% niet biologisch afbreekbaar is. Deze laatste stelling heeft eiseres niet onderbouwd door middel van bijvoorbeeld rapporten met resultaten van de door haar eigen laboratorium geanalyseerde monsters.

De uitspraak op rechtspraak.nl