Rb. Overijssel 17 augustus 2017, ECLI:NL:RBOVE:2017:3333

Moeder is met toestemming van de kinderrechter in 2015 naar Duitsland verhuisd. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft die beschikking vernietigd en beslist dat de moeder uiterlijk op 1 augustus 2016 terug moet zijn verhuisd naar Nederland. De moeder is in cassatie gegaan van die beslissing. De Hoge Raad heeft het cassatieberoep van de moeder verworpen. Moeder weigert desondanks met het kind terug te verhuizen naar Nederland. De Duitse rechter weigert de executie van de beslissing van het Gerechtshof. Hij acht die beslissing in strijd met de Duitse procesorde omdat het kind (toen vier jaar) niet is gehoord. In Duitsland is het gebruikelijk om kinderen van die leeftijd te horen. De vader heeft tijdens de zomervakantie drie weken omgang gehad met het kind. Hij weigert nu om het kind af te geven aan de moeder, die nog steeds in Duitsland woont. De moeder vordert afgifte van het kind in kort geding. Er vindt verwijzing plaats: artikel 11 van de Uitvoeringswet internationale kinderontvoering bepaalt dat – in dit geval – de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag bevoegd is.

De uitspraak op rechtspraak.nl