Rb. Oost-Brabant 15 februari 2023, ECLI:NL:RBOBR:2023:602

Deze uitspraak gaat over een natuurvergunning voor het bouwen en het in gebruik nemen van een houtpelletgestookte biomassaverbrandingsinstallatie (BVI) en een hete-oliefornuis bij het bedrijf SABIC te Bergen op Zoom ter vervanging van een WKK. De natuurvergunning wordt vernietigd. De BVI en de huidige installaties van SABIC vormen niet één project in de zin van de Wet natuurbescherming. De uitspraak gaat ook over de ‘bestaande rechten’ van SABIC in een eerder verleende natuurvergunning uit 2016. SABIC maakt al langere tijd geen volledig gebruik van deze natuurvergunning. De WKK heeft al jarenlang een stikstofemissie van (maximaal) 40.000 kg per jaar. 231.000 kg van de in 2016 vergunde stikstofemissieruimte wordt niet benut. Nu vraagt SABIC een natuurvergunning voor een andere installatie met een veel hogere stikstofemissie van 110.250 kg per jaar en een ammoniakemissie van 3.308 kg per jaar met een beroep op haar bestaande rechten (de natuurvergunning uit 2016). Dit kan volgens de rechtbank niet om de volgende redenen: • In de natuurvergunning uit 2016 is de stikstofemissieruimte verkeerd bepaald. • Als SABIC de natuurvergunning uit 2016 volledig wil gaan gebruiken, heeft zij een nieuwe omgevingsvergunning nodig. • De gevolgen van de stikstofdepositie vanwege SABIC voor de omliggende Natura 2000-gebieden zijn nooit onderzocht. Dat betekent dat niets bekend is over de gevolgen van een feitelijke toename van stikstofdepositie voor de Natura 2000 gebieden door het gebruik van de BVI • Het college heeft meerdere mogelijkheden en voldoende aanleiding om de ‘bestaande rechten’ van SABIC in te perken tot de feitelijke emissies van SABIC. • Het college kan dit niet rechtbreien met een verwijzing naar haar stikstofmaatregelen in de Brabantse Ontwikkelingsaanpak Stikstof omdat die niet effectief zijn en omdat het onlogisch is dat anderen maatregelen moeten treffen en SABIC niet. De slotconclusie van de rechtbank is dan ook dat SABIC geen ‘bestaand recht’ heeft om te vervuilen en dat zij dus niet kan salderen. Een andere uitleg leidt niet tot een oplossing van de stikstofcrisis en zou leiden tot mogelijk ernstige schade aan de Natura 2000-gebieden! Anders is het dweilen met de kraan open en wordt iedere vorm van herstel van de natuur belemmerd door de feitelijke toename met nieuwe stikstofdeposities zonder dat we weten wat de gevolgen zijn.

De uitspraak op rechtspraak.nl