Rb. Noord-Nederland 11 januari 2023, ECLI:NL:RBNNE:2023:248

Afwijzing informatieverzoek om alle uitspraken van de medische tuchtcolleges van voor 2010 openbaar te maken. Vaststaat dat de medische tuchtcolleges bij wet ingestelde organen zijn, die met rechtspraak zijn belast. Ook staat vast dat de Wet openbaarheid van bestuur (de Wob) niet op die tuchtcolleges van toepassing is. De beslissingen van die colleges zijn daarom geen bestuurlijke aangelegenheden als bedoeld in die wet. Voorts is niet in geschil dat de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (de Wet BIG) regels bevat voor het verstrekken van afschriften van (onherroepelijke) beslissingen van de tuchtcolleges. De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht eisers informatieverzoek heeft afgewezen, voorzover daarin is verwezen naar de Wob. Niet verweerder, maar de secretarissen van de tuchtcolleges zijn verantwoordelijk voor het verstrekken van (afschriften van) onherroepelijke beslissingen van de tuchtcolleges. Artikel 77 van de Wet BIG bevat daartoe een uitputtende regeling. De vraag of een tuchtrechtelijke beslissing vóór of na 2010 is gewezen, is voor die bevoegdheidsverdeling en -toepassing niet van belang. Anders dan eiser betoogt, is daarvoor evenmin van belang op welke wijze die beslissingen te vinden zijn. Dat verweerder via een website de digitale ontsluiting van beslissingen faciliteert, brengt geen verandering in bovengenoemde verstrekkingsbevoegdheid uit de Wet BIG. De Wob was daarom niet op eisers informatieverzoek van toepassing. Verweerder was dus ook niet op grond van de Wob gehouden om eisers informatieverzoek ter behandeling door te sturen aan de secretarissen van de tuchtcolleges. Dit neemt niet weg dat het verweerder vrij staat om, als service richting eiser, de tuchtcolleges te informeren over dat verzoek. Verder staat het eiser vrij om zelf een (nader) verstrekkingsverzoek in te dienen bij de secretarissen van de tuchtcolleges. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder terecht eisers informatieverzoek heeft afgewezen, voorzover daarin is verwezen naar de Wet hergebruik van overheidsinformatie. De rechtbank is niet gebleken van een wettelijke grondslag op grond waarna een verplichting bestaat tot openbaarmaking van de door eiser gevraagde informatie. Artikel 77 van de Wet BIG duidt juist niet op een dergelijke openbaarmakingsverplichting, nu de secretarissen van de tuchtcolleges bevoegd maar niet verplicht zijn om afschriften te verstrekken. Dat eindbeslissingen door de tuchtcolleges in het openbaar worden uitgesproken, betekent niet dat de beslissingen van de tuchtcolleges op grond van de wet openbaar zijn in de zin van de Who. Daar komt bij dat niet in geschil is dat er vóór 2010 geen juridische basis was voor plaatsing van beslissingen van tuchtcolleges op een website. Dat een deel van die beslissingen op internet te vinden is, maakt dat niet anders. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl