Rb. Noord-Holland 4 februari 2026, ECLI:NL:RBNHO:2026:798

Het beroep van eiseres, een agrariër op Texel, is gericht tegen het peilbesluit bemalingseenheid Prins Hendrik op Texel. Door dit peilbesluit valt één perceel van eiseres nu binnen het peilbesluit en de overige percelen niet meer. Eiseres is het niet eens met het vastgestelde peil en stelt dat die te hoog is en zij overlast ervaart. Ook wil eiseres dat de overige percelen wel binnen het peilbesluit vallen. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat verweerder op goede gronden het peilbesluit heeft vastgesteld. Doordat in dit peilbesluit is aangesloten bij de al bestaande feitelijke situatie ter plaatse, verandert het feitelijke waterpeil door het peilbesluit niet. Dat het huidige feitelijke waterpeil niet overeenkomt met het peil uit het bestreden peilbesluit en eiseres (daardoor) overlast ervaart is weliswaar gesteld, maar niet nader onderbouwd of inzichtelijk gemaakt door eiseres. Verweerder heeft ter zitting aangegeven het door eiseres geschetste beeld ook niet ter herkennen en tijdens het bezoek aan eiseres geen overlast te hebben geconstateerd. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om op dit punt een gebrek in het bestreden peilbesluit te constateren. Tot slot heeft verweerder aangegeven dat de polder De Naal door de Provincie Noord-Holland niet als peilbesluit-plichtig gebied is aangewezen. Verweerder kan daarom voor dit gebied geen peilbesluit nemen. Het beroep is daarom ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl