Rb. Noord-Holland 23 februari 2022, ECLI:NL:RBNHO:2022:1497

Eiseres heeft via een grensoverschrijdende juridische fusie een buitenlandse onderneming verkregen, die een buitenlandse vaste inrichting is gaan vormen. In geschil is of eiseres een deel van de totale fusiegoodwill als synergiegoodwill op haar (hoofdhuis)balans kan activeren en daarop in Nederland kan afschrijven voor het belastingjaar 2016. Eiseres stelt dat dit kan, omdat de synergiegoodwill gealloceerd moet worden aan de Nederlandse onderneming. Verweerder stelt van niet. Primair stelt verweerder dat wel goodwill is ontstaan, maar dat alle goodwill bij de buitenlandse onderneming is blijven behoren. Subsidiair stelt verweerder dat geen goodwill is ontstaan, omdat de boekwaarden van de verdwijnende vennootschap overgenomen moesten worden en dat anders sprake is van zelfgekweekte goodwill. De rechtbank oordeelt dat de fusie goodwill heeft doen ontstaan, nu de fusieprijs hoger is dan de som van de waarde van de verkregen activa en passiva en er geen regel of beginsel is dat overname van de oude boekwaarden voorschrijft. Deze goodwill wordt niet als zelfgekweekte maar als gekochte goodwill beschouwd. De synergiegoodwill staat naar het oordeel van de rechtbank echter niet op de fiscale (hoofdhuis)balans van eiseres. De aan de verkregen onderneming toerekenbare goodwill is fiscaal niet splitsbaar en kan dus niet leiden tot verschillende, afzonderlijk te activeren bedrijfsmiddelen. De totale goodwill is bij de verkregen buitenlandse onderneming blijven behoren. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl