Rb. Midden-Nederland 11 mei 2021, ECLI:NL:RBMNE:2021:2015

Eiseres heeft ESF-subsidie aangevraagd voor drie projecten voor bredere scholing van medewerkers in de timmerindustrie. De subsidie is verleend, maar bij de bestreden besluiten lager vastgesteld, waardoor eiseres een deel moet terugbetalen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat sprake is van tekortkomingen. Uit de administratie blijkt dat eiseres dezelfde praktijkopleiding meermaals heeft gedeclareerd voor dezelfde deelnemer. Dit is door eiseres onvoldoende onderbouwd weerlegd. Verder is ten onrechte op factuurbasis gedeclareerd, omdat sprake is van dusdanig gelieerde ondernemingen dat feitelijk sprake is van interne opleidingen, die slechts tegen kostprijs mogen worden gedeclareerd. Bij één project is verder sprake van overlap met de BBL-opleiding. Praktijkopleidingen die onder de BBL-opleiding vallen zijn in dit project niet subsidiabel en hadden dus niet gedeclareerd mogen worden. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagt niet. Aan de controle door de ADR kon eiseres geen gerechtvaardigd vertrouwen ontlenen dat verweerder de subsidie zou vaststellen zoals verleend. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich op het standpunt kunnen stellen dat de exacte financiële impact van de geconstateerde tekortkomingen niet meer is vast te stellen, gelet op de aard van deze tekortkomingen. De tekortkomingen zitten in details die achteraf niet meer te reconstrueren zijn. Dit geldt ook voor de berekening van het verschil tussen interne en externe kosten. Een correctiepercentage van 25% kan – onder meer – worden toegepast als sprake is van incidentele tekortkomingen die ernstig zijn, maar niet het gehele project ondeugdelijk maken. De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat daarvan in dit geval sprake is en in redelijkheid een forfaitaire korting van 25% kunnen toepassen. De beroepen zijn ongegrond.

De uitspraak op rechtspraak.nl