Rb. Midden-Nederland 27 augustus 2018, ECLI:NL:RBMNE:2018:4272

Wob, taperingstrips; openbaarmaking e-mailextensies; vervaardigen nieuw document; persoonlijke beleidsopvattingen en intern beraad; proceskosten; procederen als advocaat op eigen titel artikel 1, onder f en artikel 11 Wob; De rechtbank oordeelt dat het Zorginstituut Nederland (verweerder) om uitvoering te kunnen geven aan het bestreden besluit de e-mailextensies en namen van rechtspersonen in geprinte vorm aan eiser moeten verstrekken. Gelet op de handelingen die moeten worden verricht bij het maken van een printscreen is er geen sprake is van het vervaardigen van een nieuw document. De rechtbank oordeelt verder dat de e-mails over de taperingstrips ten behoeve van intern beraad zijn opgesteld en dat verweerder de gelakte informatie in de e-mails op grond van artikel 11 van de Wob heeft mogen weigeren. Dat in de e-mails wordt gesproken over ‘onze visie’ betekent niet dat sprake is van een door verweerder als organisatie ingenomen standpunt en daarom niet langer van persoonlijke beleidsopvattingen. De e-mailberichten dragen ook niet het karakter van advisering of gestructureerd overleg tussen interne en externe organisaties. De rechtbank ziet voorts geen reden om te twijfelen aan de juistheid van de mededeling van verweerder dat hij alle relevante documenten met betrekking tot taperingstrips voor het Wob-verzoek heeft geselecteerd en voor zover mogelijk openbaar heeft gemaakt. Het is de proceskeuze van eiser om in bezwaar voor zichzelf op te treden en niet namens zijn cliënt, de [naam apotheek]. De rechtbank is daarom van oordeel dat verweerder de aan eiser toegekende vergoeding voor proceskosten voor door een derde verleende rechtsbijstand in redelijkheid heeft kunnen herzien en afwijzen.

De uitspraak op rechtspraak.nl