Rb. Midden-Nederland 22 augustus 2013, ECLI:NL:RBMNE:2013:3792

Trefwoorden: Subsidiestelsel Natuur en Landschapsbeheer (SNL), Agrarisch Areaal Nederland (AAN), oppervlaktes beheereenheden, vertrouwensbeginsel, rechtszekerheidsbeginsel Wetsartikelen: artikel 80 Verordening (EG) nr. 1122/2009 Samenvatting: In de bijlage bij het besluit van 17 juni 2011, waarbij aan eiser een subsidiebedrag wordt toegekend, staat dat de mogelijkheid bestaat dat er nog geometrische correcties worden doorgevoerd, waardoor de oppervlakte van de beheereenheden kan veranderen. Als er iets verandert krijgt de aanvrager voor 15 oktober een nieuwe beslissing (herbeschikking). Verandert er niets, dan verandert de huidige beslissing niet. Verweerder is na heropening van het onderzoek in de gelegenheid gesteld stukken te verstrekken waaruit blijkt dat eiser door verweerder persoonlijk is geïnformeerd over de mogelijkheid dat na 15 oktober 2011 nog een geometrische correctie zou kunnen plaatsvinden. De rechtbank stelt vast dat aan eiser niet een brief is gestuurd waarin is gezegd dat er na 15 oktober 2011 nog wijzigingen zouden kunnen plaatsvinden. Eiser heeft aan de bijlage bij het besluit van 17 juni 2011 het vertrouwen mogen ontlenen dat als hij voor 15 oktober 2011 geen nieuwe beslissing betreffende geometrische correcties zou hebben ontvangen hij recht zou hebben op het in het besluit van 17 juni 2011 genoemde subsidiebedrag. Naar het oordeel van de rechtbank is het besluit van 17 juni 2011 op 15 oktober 2011 definitief geworden. Dat aan verweerder op grond van artikel 80, eerste lid, van Verordening (EG) nr. 1122/2009 dwingendrechtelijk is voorgeschreven dat bij onverschuldigde betaling de landbouwer het betrokken bedrag terugbetaalt, maakt dit niet anders. Deze verplichting heeft niet tot gevolg dat eiser zich in het kader van de besluitvorming door verweerder niet kan beroepen op het vertrouwens- en rechtszekerheidsbeginsel. De eventuele Europeesrechtelijke financiële gevolgen van het niet nakomen van zijn verplichtingen komen derhalve voor rekening en risico van verweerder.

De uitspraak op rechtspraak.nl